[dropcap]റേ[/dropcap]ച്ചൽ
വിശുദ്ധ പിതാവ്
നിനക്കനുഗ്രഹിച്ച
സ് ഫടിക കൈച്ചങ്ങല
എന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്
അറ്റത്ത് തൂങ്ങുന്ന ക്രൂശിത രൂപം
ഇടക്കിടക്ക് കണ്ണ് നനക്കാറുണ്ട്
പക്ഷെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ
രാജഗുരുവിൽ നിന്നും
രാജാവിലേക്കും
രാജാവിൽ നിന്നും
രാജ്ഞിയിലേക്കും
രാജ്ഞിയിൽ നിന്നും
മന്ത്രിയിലേക്കും
മന്ത്രിയിൽ നിന്നും
ദാസിയിലേക്കും
ദാസിയിൽ നിന്ന്
കച്ചവടക്കാരനിലേക്കും
കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട
വിശുദ്ധഫലം പോൽ
വിശുദ്ധമായ ഇതും
ചിലപ്പോൾ യൂദാസിൽ
കാണാൻ ഇട വന്നേക്കാം
പിതാവും പുത്രനും നീയും
ഷമിക്കുമായിരിക്കാം
യൂദാസ് ഒരു പക്ഷെ
കൈമാറ്റം ചെയ്തു കിട്ടിയ
സദാചാരം പറഞ്ഞ്
എന്നെയും കുരിശിലേറ്റുമായിരിക്കും


കവിതകളെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ അല്ല ,വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് പെണ്ണെഴുത്ത് എന്ന പ്രയോഗത്തിന്.ഈ പ്രയോഗത്തിലെ ശരിയും തെറ്റും അന്നു മുതൽക്കേ ചർച്ച ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്. മലയാള സാഹിത്യത്തിൽ എന്നല്ല വിശ്വ സാഹിത്യത്തിൽ തന്നെ രചനകളെ തരം തിരിച്ച് വിലയിരുത്താറുമുണ്ട്.ഇത്തരം വേർതിരിവ് വേണമെന്നും വേണ്ടാഎന്നും പറയുന്ന സാഹിത്യകാരന്മാർ ഈ വിഷയത്തിൽ ആഗോള തലത്തിൽ തന്നെ സംവാദങ്ങളും നടത്താറുണ്ട്.എന്നാൽ സച്ചിദാനന്ദൻ ആണ് മലയാളത്തിൽ പെണ്ണെഴുത്ത് എന്ന പ്രയോഗം തുടങ്ങി വെച്ചത് .സ്ത്രീദുര്ബലതയെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെ ഉയരുന്ന ഒരോ ഒച്ചപ്പെടലും അത് പുരുഷനില് നിന്നായാലും സ്ത്രീയില് നിന്നായാലും ഫെമിനിസമാണ്. യഥാര്ത്ഥ സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ധാര എന്നത് സ്ത്രീ എന്ന മനുഷ്യദ്വയത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും തുല്യമായ പരിഗണനയും സ്നേഹവും ബഹുമാനവും പരസ്പരം കൊടുക്കല് വാങ്ങലിലൂടെ ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ധാരയാണ്. “സ്ത്രീപുരുഷ വര്ഗ്ഗീകരണം എന്നത് പ്രകൃത്യാ തന്നെ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള വര്ഗ്ഗീകരണമാണ്. മനുഷ്യനാല് നിര്മ്മിതമായ മറ്റ് വര്ഗ്ഗീകരണങ്ങളെ പോലെ, ഉദാഹരണമായി അടിമ, ഉടമ, അവര്ണ്ണന്, സവര്ണ്ണന്, വേണമെന്ന് വച്ചാല് മാറ്റിയെടുക്കാനാവുന്നതല്ല സ്ത്രീപുരുഷ വര്ഗ്ഗീകരണം. ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നില് ലയിപ്പിക്കുന്നതും നശിപ്പിക്കുന്നതും മനുഷ്യന് എന്ന വര്ഗ്ഗത്തിന്റെ നിലനില്പ്പിനെയാണ് ചോദ്യം ചെയ്യുക. അതായത് സ്ത്രീയും പുരുഷനും തുല്യര് (equal) ആണ്, സമാനര് (identical)അല്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ തന്റേതായ ഒരു ഭാഷ സ്ത്രീയ്ക്കും ഉണ്ടാവേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. “ഭാഷ എന്നുപറയുന്ന ഉപകരണം പുരുഷമേല്കോയ്മയില് വളര്ന്ന ഉത്പ്പന്നമായിരുന്നു. അതായത് ഇന്നത്തെ ഭാഷ പുരുഷനുവേണ്ടി അവന് വളര്ത്തിയെടുത്തതാണ്. ഭാഷയിലെ ഏതാണ്ടെല്ലാ ശക്തിമത്തും സുന്ദരവുമായ ബിംബകല്പ്പനകളും പുരുഷ രൂപമാര്ന്നാണ് അനുവാചകന്റെ മനസ്സുകളില് ബിംബിക്കുന്നത്. കടല്ക്കരയില് കടല് മണം പോലെ, ബ്രസീലില് ഫുട്ട്ബോള് പോലെ.“ലളിതമായ ഒരു ഉദാഹരണം പറഞ്ഞാല് ഇന്നത്തെ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ച് പെണ്ണെഴുതിയാലും, ആണെഴുതിയാലും “അവനവന് അവനവനുള്ളത് എടുക്കട്ടെ “ എന്നേ എഴുതാനാവൂ. അവിടെ അവളവള് എന്നൊരു പ്രയോഗം ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നിഷയുടെ രചനകളില് ഈ അവളവള് ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും കാണാന് കഴിയും . മുഖപുസ്തക വേദികളില് എഴുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു നിഷ ഇപ്പോള് സ്വന്തം പേജില് മാത്രമായി ഒതുങ്ങുന്നത് കവിതയെ സ്നേഹിക്കുന്നവര്ക്ക് ഒരു നഷ്ടം തന്നെയാണ് എന്നാണ് വള്ളുവനാടന് പക്ഷം . നിഷ വെത്യസ്തവിഷയങ്ങളില് ധാരാളം കവിതകള് എഴുതിയിട്ടുണ്ട് .സാമ്പ്രധായിക കവിതാശൈലിയില് നിന്നും വേറിട്ട് ഗദ്യകവിതകളുടെ തനിമ വിളിച്ചോതുന്ന നിഷയുടെ കവിതകള് വളരെയധികം ശ്രദ്ധേയമാണ് . വശ്യം എന്ന കവിത തന്നെ അതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ് . ഒരു നാടന് ചൊല്ല് പോലെ , അല്ലെങ്കില് നാടന്പാട്ടിന്റെ ശീലുപോലെ മരണത്തെക്കുറിച്ചും , സാമൂഹ്യ അപചയങ്ങളെക്കുറിച്ചും നിഷ വാചാലയാവുന്നു . ധാരാളം കവിതകള് എഴുതി എങ്കിലും ഒരു പുസ്തകം പോലും അച്ചടി മഷി പുരളാനുള്ള ശ്രമം നിഷ നടത്തിയിട്ടില്ല എന്നത് ദു:ഖകരം എന്ന് പറയേണ്ടിവരുന്നു . നിഷയുടെ തനതായ ശൈലിയിലുള്ള എഴുത്തുകള് കൂടുതല് പേര് വായിക്കട്ടെ , അഭിപ്രായങ്ങള് പങ്കുവെയ്ക്കട്ടെ എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ , നിഷയ്ക്ക് എഴുത്തിന്റെ വഴികളില് ഉയരങ്ങള് കീഴടക്കാന് കഴിയട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നു .എന്റെ ഇഷ്ടകവിതകളില് ഒന്നായ “വശ്യം” നിങ്ങളുടെ വായനയ്ക്കും വിലയിരുത്തലിനുമായി …