കവിത

സരയുവിലേക്കൊരാൾതൊഴുതു മറയുന്നു.നടന്ന വഴിയാകെപുവുകൾ വിരിയുന്നു. കവിക്കുംകാലത്തിനുമിപ്പുറം സരയുവിൽ നിന്നൊരാൾകുളിച്ചു കയറുന്നു.നടന്ന വഴിയോളംചുവന്നു ചോരയ്ക്കുന്നു അനന്തരം സരയുവിനുള്ളംകലങ്ങിയൊഴുകുന്നുആഴങ്ങളിൽ മൗനവിലാപമുണരുന്നു ഇന്നും സരയു ചോദിക്കുന്നു“നാഥനെ കണ്ടുവോപൊയ്പ്പോയമര്യാദരാജനെകണ്ടുവോ?സരയു പൊട്ടിത്തെറിച്ചുകൊണ്ടൊഴുകുന്നു,“അയോദ്ധ്യയെന്നുംഅനാഥയായ്കേഴണോ?” കവർ : സുധീർ MaContinue Reading

വിനോദ് വിയാറിന്റെ ‘ഭൂമിയായെങ്കിൽ’ എന്ന കവിത മനുഷ്യനും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യബന്ധത്തെയും സകല ജീവജാലങ്ങളോടുമുള്ള കരുണയെയും പ്രകൃതിയുമായി ഒന്നാകുന്ന ആത്മബോധത്തെയും ആവിഷ്കരിക്കുന്നു.Continue Reading

പഴയ ക്ലോക്ക് എന്ന ഈ കവിത, നിശ്ചലമായ ഒരു ക്ലോക്കിലൂടെ യുദ്ധസ്മരണകളും തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടുന്ന അക്രമത്തിൻ്റെ മുറിവുകളും ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.Continue Reading

ഈ കവിതയിൽ വീട് ഒരു സ്ഥിരതയല്ല, യാത്രയ്ക്കിടയിലെ താൽക്കാലിക ഇടമായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വിട്ടുപോകുമ്പോഴും ഒപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്ന ഓർമ്മകളുടെയും പുതിയ തുടക്കങ്ങളുടെയും ഇടമാണ് ഒടുവിൽ വീട്.Continue Reading

കവി തന്റെ ഉള്ളിൽ എരിഞ്ഞുതീർന്ന മോഹങ്ങളെയും ഓർമകളെയും വേദനകളെയും ഉദകക്രിയയിലൂടെ യാത്രയാക്കി, തന്നെ മൗനത്തിലേക്ക് നയിച്ച അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം തേടുന്നു.Continue Reading