കവിത

അന്ന്..ഓല മേഞ്ഞ വീട്..ഓലമെടഞ്ഞ ചെറ്റഭിത്തി..ഓടിട്ടതാണേൽഒരു വീടിനൊരു മുറി,അല്ലേൽ രണ്ട്..രണ്ടിനും നടുക്കൊരുഇടനാഴി. ഓലച്ചെറ്റയിൽ കൊരുത്തിട്ട,അല്ലേൽഇടനാഴിഭിത്തിയുടെതേക്കാത്ത കട്ടയിടുക്കിൽആണിമേൽ തൂങ്ങിയാടുന്നകണ്ണാടി.മുഖം നോക്കുന്ന കണ്ണാടി. മുൻവാതിൽ കടന്നുവരുന്ന എല്ലാർക്കുംകണ്ണാടി കാണാം,മുഖം നോക്കാം,വന്നവരാരെന്ന്കണ്ണാടിക്കും കാണാം. ഗൗളിക്കും അരണക്കുംചിലന്തിക്കും തേളിനുംവേട്ടാവളിയനുംവരെമുഖം നോക്കാനൊരേയൊരുകണ്ണാടി. വന്നോരും പോന്നോരുംനിന്നോരുംകണ്ണാടിയെ നോക്കിചിരിക്കും,മുഖം മിനുക്കും,ചിലപ്പോകണ്ണ് നിറഞ്ഞു നില്കും,കുസൃതി നിറഞ്ഞസ്വകാര്യം പറയും,ആരോടോ ഉള്ളപരിഭവം പറയും,പരാതി പറയും,സങ്കടോം പറയും,അഭിനയിച്ചും കാണിക്കും. കണ്ണാടി എല്ലാം കാണും,കേൾക്കും,ചിരിച്ചോരോട്ചിരിച്ചു കാണിക്കും,സ്വകാര്യം പറഞ്ഞോരോട്തിരിച്ചും പറയും,പരാതി പറയും,പരിഭവം പറയുംസങ്കടോം പറയും,അഭിനയിച്ചും കാണിക്കും. മുന്നിലുള്ളോരുടെമുഖത്തുള്ളതുംഅകത്തുള്ളതുംകണ്ണാടിക്ക് സ്വന്തം,എല്ലാമറിയുന്നകണ്ണാടി വീടിന്റെമനക്കണ്ണാടിയാകും.Continue Reading