രാമൻ മുണ്ടനാട്

നിന്റെ കവിതകൾ ഒരിക്കലുംകലാപാഹ്വാനങ്ങളായിട്ടില്ല.ആഹ്വാനങ്ങളുടെ കലാപംമാത്രമായിരുന്നു അവയൊക്കെ.നിന്റെ കവിതകൾ ഇന്നേവരെകലാപകാരണങ്ങളായിട്ടേയില്ല.കാരണങ്ങളുടെ കലാപം മാത്രമാണ്അവയിൽ ഉരുണ്ടുകൂടാറുണ്ടായിരുന്നത്.നിന്റെ കവിതയിൽ പ്രാസം ഉണ്ടാവില്ല.സുനിശ്ചിതമായ തോതോ താളമോഅവയിൽ കണ്ടെന്നുവരികയില്ല.നിന്റെ കവിതകളെ നാലുപാദങ്ങളിൽഭംഗിയോടെ നിരത്തിനിർത്താനാവില്ല.നാന്ദിവാക്യങ്ങളോ ശുഭാന്ത്യങ്ങളോഅതിന്റെ ആഖ്യാനശൈലിയാകുന്നതേയില്ല.ഇതിനെല്ലാം ഒരു ന്യായീകരണവുംആരും നിന്നിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.കാരണം കാൽപ്പനികതയുടെ മുകളിൽകെട്ടിപ്പൊക്കിയ വിശാലസൗധമല്ലത്.നീ നിന്റെ കവിതയെ കണ്ടെടുത്തത്ഭഗ്നമോഹാവശിഷ്ടങ്ങൾക്കിടയിൽകുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന വരികളായാണ്.ഒട്ടൊട്ടുടഞ്ഞും ചതഞ്ഞും മുറിഞ്ഞുംചോരവാർന്നും കിടക്കുന്നതായിട്ടാണ്.പേരില്ലാത്ത ശവക്കുഴിയിൽ നിന്നുംഎന്നെങ്കിലും തിരിച്ചെത്തുമെന്നു കരുതിപുത്രനെ കാത്തിരിക്കുന്ന പിതാവിന്റെചുടുനിശ്വാസങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നാണ്പലപ്പോഴും കവിത പൊട്ടി വിരിയുന്നത്.നെറ്റിയിൽ മരണമുദ്ര പേറുന്ന മാടുകളുടെരോദനങ്ങൾ ബധിരകർണ്ണങ്ങളിൽത്തട്ടിപ്രതിദ്ധ്വനിക്കുന്നതിനാലായിരിക്കണംഅവContinue Reading

കവിത – ഡബ്‌ള്യൂ. എച്ഛ്. ഓഡേൻ മൊഴിമാറ്റം – രാമൻ മുണ്ടനാട് നിശ്ചലമാക്കുക സമസ്തഘടികാരങ്ങളും.വിച്ഛേദിയ്ക്കുക ദൂരഭാഷിണീയന്ത്രം.വിലക്കുക എല്ലിൻരസം നുണഞ്ഞ്കുരച്ചു ലഹളകൂട്ടുന്ന നായയെ.നിശ്ശബ്ദമാക്കുക പിയാനോ.ചെണ്ടയുടെ മുഴക്കത്തോടൊപ്പംശവപേടകം കൊണ്ടുവരപ്പെടട്ടെ.വിലാപസംഘം അനുഗമിക്കട്ടെ.അവൻ മരിച്ചുപോയെന്ന വിലാപംആകാശത്തിൽ ആലേഖനം ചെയ്ത്തലക്കുമുകളിൽ വിമാനങ്ങൾചുറ്റിപ്പറന്നുകൊണ്ടിരിക്കട്ടെ.നാട്ടുപ്രാവുകളുടെ വെളുത്ത കഴുത്തിൽദുഖസൂചകമായൊരു തുണി ചുറ്റിക്കെട്ടുക.ട്രാഫിക്‌പോലീസുകാർ കൈകളിൽകറുത്ത കയ്യുറകൾ ധരിക്കട്ടെ.അവനായിരുന്നു എന്റെ വടക്ക്, തെക്ക്,പിന്നെ കിഴക്കു പടിഞ്ഞാറും. അവനായിരുന്നു എന്റെ പ്രവൃത്തിദിനം,എന്റെ ഞായറാഴ്ചവിശ്രമം,അവൻ തന്നെയായിരുന്നു എന്റെയുച്ചകൾ,എന്റെ നട്ടപ്പാതിരാവുകൾ,എന്റെ സംഭാഷണങ്ങൾ, എന്റെ പാട്ടുകൾ.ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്പ്രണയം അനശ്വരമാണെന്നായിരുന്നു.അത് തെറ്റായിരുന്നെന്ന്Continue Reading

കവിത – അനിന്ദിതാ ബോസ്.(ഇംഗ്ലീഷ്)മൊഴിമാറ്റം – രാമൻ മുണ്ടനാട്. ആ ചിതറിയ ശരീരങ്ങളുടെ നിലവിളിഇപ്പോൾ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ലയിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.നദീജലം രക്തത്തെ കഴുകിക്കളഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു.‘ഈ രാജ്യം എന്റേതാണ് ‘എന്ന് അഭിമാനത്തോടെ പ്രഖ്യാപിച്ചആ മനഷ്യരുടെ സ്വപ്നങ്ങളും. ദേശാടനപ്പക്ഷികൾ വിരുന്നുവരാറുള്ള,മലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട നാടായിരുന്നു അത്.പുരാതനകാലം മുതലൊഴുകുന്ന നദിയുടേയുംപരന്നു കിടക്കുന്ന വനത്തിന്റേയും സമീപത്ത്. ഇപ്പോഴിതൊരു സംഗ്രാമഭൂമി.രക്തക്കറ പുരണ്ട, ചിതറിക്കിടക്കുന്നട്രാൻസിസ്റ്റർ ആവർത്തിച്ചു പാടുന്നു.‘സമാഗതമായീ പുതുയുഗം,നമുക്കു സ്വന്തം സ്വാതന്ത്ര്യം’ നിഷ്‌കളങ്കയായ ഒരു ഗ്രാമീണകന്യകകരിയില ശേഖരിയ്ക്കാൻ വേണ്ടിവനത്തിലേയ്ക്കുപോകുമ്പോൾപാതിവെന്തൊരു തലയോട്ടിയിൽത്തട്ടിമൃതദേഹങ്ങൾ കുമിഞ്ഞുകൂടിയഒരു കുഴിയിലേയ്ക്ക് വീണുപോകുന്നു.അവൾContinue Reading

കവിത – ചന്ദ്രിക.പി. (കന്നഡ)മൊഴിമാറ്റം – രാമൻ മുണ്ടനാട് ഞാൻ കളിമണ്ണ് കുഴയ്ക്കുകയായിരുന്നു.അതൊടുവിൽ ഒരു കിളിയുടെ രൂപമായി.ഞാനതിന് വർണ്ണം പകർന്നു.കളിമണ്ണുറച്ചു. ശില്പം പൂർണ്ണമായി.പിന്നെ ഞാൻ സൂക്ഷ്മതയോടെഅതിന് നേത്രോന്മീലനം നടത്തി.അപ്പോളതിന്റെ ഇമയിളകാൻ തുടങ്ങി.അത്ഭുതത്തോടെ ഞാനെന്റെ ആത്മാവ്അതിന്റെ ഹൃദയത്തിലേയ്ക്ക് ചേർത്തു.ആ കിളി ചിറകടിച്ചു പറന്നുയർന്നു.എന്നെങ്കിലും അത് തിരിച്ചു വരുമോ ?ആയുസ്സിലെ വിലയേറിയ ദിനങ്ങൾവെറുതെ വ്യര്ഥമാക്കിയതോർത്ത്നിരാശയോടെ വീട്ടിലേയ്ക്കു നടന്നു.ആശ്ചര്യം, പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽകലപിലാ ചിലച്ചുകൊണ്ട് ആ കിളിതിരിച്ചെത്തിയിരിയ്ക്കുന്നു.സന്തോഷത്താൽ മനസ്സു നിറഞ്ഞു.സ്‌നേഹത്തോടെ ഞാൻ കൊടുത്തധാന്യമണികൾ കൊത്തിത്തിന്നുകൊണ്ട്ആ കിളിContinue Reading