കാമ്പസുകളിൽ നമുക്ക് വേണ്ടത് അക്രമരഹിതമായ ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയം

കാലടി ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യ സംസ്‌കൃത സർവകലാശാലയിലെ എസ്‌എഫ്‌ഐ പ്രവർത്തകരെ സസ്‌പെൻഡ് ചെയ്തത് കേരളത്തിലെ കാമ്പസ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള നിർണായകമായ ഒരു ചർച്ചയ്ക്ക് വീണ്ടും തുടക്കമിട്ടിട്ടുണ്ട്. വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്നവരും അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള ഒരു ദ്വന്ദ്വമായി മാത്രം ഈ ചർച്ചയെ നാം ചുരുക്കരുത്. കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം, ഇന്നത്തെ ക്യാമ്പസ് ജീവിതത്തിന്റെ വിവിധ മേഖലകളെ നിർവചിക്കുന്ന അക്രമത്തിന്റെയും ഭീഷണിയുടെയും പക്ഷപാതപരമായ നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും സംസ്കാരത്തെ നിർണ്ണായകമായി നിരാകരിക്കുന്നതിനൊപ്പം, വിദ്യാർത്ഥി പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഊർജ്ജസ്വലമായ പാരമ്പര്യം സംരക്ഷിക്കാൻ കേരളത്തിന് കഴിയുമോ എന്ന ചോദ്യമാണ്.

വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കേരളത്തിന്റെ ചരിത്രം ശക്തമായ കാരണങ്ങൾ നൽകുന്നുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവേശനം, മതേതരത്വം, സാമൂഹിക നീതി, ജനാധിപത്യ അവകാശങ്ങൾ എന്നിവയ്‌ക്കായുള്ള നിർണ്ണായക പോരാട്ടങ്ങളിൽ വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഗണ്യമായ സംഭാവന നൽകിയിട്ടുണ്ട്. എസ്‌എഫ്‌ഐ, കെ‌എസ്‌യു, എം‌എസ്‌എഫ്, എ‌ഐ‌എസ്‌എഫ് തുടങ്ങിയ സംഘടനകൾ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും ബൗദ്ധികവുമായ ജീവിതം രൂപപ്പെടുത്തിയ നേതാക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. സർവകലാശാലകൾ ബിരുദങ്ങൾ നേടുന്നതിനുള്ള കേന്ദ്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല; അവ യുവ പൗരന്മാർക്ക് അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും പൊതു പ്രശ്‌നങ്ങളിൽ ഇടപഴകാനും ജനാധിപത്യ സ്വഭാവം വികസിപ്പിക്കാനും വേണ്ട പാഠങ്ങൾ നൽകുന്ന ഇടങ്ങൾ കൂടിയാണ്.

ഒരു വശത്ത് കാമ്പസ് രാഷ്ട്രീയത്തെ വിമർശിക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും അരാഷ്ട്രീയവൽക്കരണത്തിന്റെ അപകടങ്ങളെ പാടേ അവഗണിക്കുന്നു. രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടൽ തീർത്തും ഇല്ലാതാകുന്നതോടെ നമ്മുടെ സർവകലാശാലകൾ പരീക്ഷകൾ, തൊഴിൽ നേടാനുള്ള സാധ്യത, അക്കാദമിക ഭരണ നിയന്ത്രണം എന്നിവയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഒരു സാങ്കേതിക ഇടമായി എളുപ്പത്തിൽ മാറും. തൊഴിലില്ലായ്മ, അസമത്വം, പരിസ്ഥിതി തകർച്ച, വർഗീയ ധ്രുവീകരണം തുടങ്ങിയ പൊതുവായ വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ, രാഷ്ട്രീയ ബോധമുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾ അവശ്യ ജനാധിപത്യ വിഭവമായി തുടരുന്നത് മറക്കരുത്.

അപ്പോഴും, ഈ സാധുവായ വാദങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കേരള കാമ്പസ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഇരുണ്ട വശത്തെ ന്യായീകരിക്കാൻ നാം ശ്രമിക്കരുത്. മുഖ്യധാരാ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികളുമായുള്ള വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകളുടെ വർദ്ധിച്ചു വരുന്ന സംയോജനവും കൂട്ടുകെട്ടും പല കാമ്പസുകളെയും വലിയ ബാഹ്യമായ രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടങ്ങൾക്കുള്ള വേദികളാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരം യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ്, മഹാരാജാസ് കോളേജ്, പൂക്കോട് വെറ്ററിനറി യൂണിവേഴ്സിറ്റി കാമ്പസിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ദാരുണമായ സംഭവങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ അതിര് കടന്ന അക്രമത്തിന്റെയും വിഭാഗീയതയുടെയും സാമാന്യവൽക്കരണത്തെ കുറിച്ച് പൊതുജനങ്ങളുടെ ആശങ്കകൾ ശക്തിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സംഘടനാ വിശ്വസ്തത അക്കാദമിക ലക്ഷ്യത്തെ മറികടക്കുകയോ തള്ളിക്കളയുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ, സർവകലാശാലകൾക്ക് അവയുടെ അടിസ്ഥാന ദൗത്യം നിർവഹിക്കാനുള്ള പ്രധാന പങ്ക് നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.

മാത്രമല്ല, അക്രമം ശാരീരിക ഏറ്റുമുട്ടലുകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല എന്ന വസ്തുത നാം കണ്ടേ തീരൂ. ഭീഷണിപ്പെടുത്തൽ, പക്ഷപാതപരമായ രക്ഷാകർതൃത്വം, പ്രത്യയശാസ്ത്ര ഗേറ്റ് കീപ്പിംഗ് എന്നിവയുടെ പ്രതിലോമ സംസ്കാരം രാഷ്ട്രീയപരമായി സംഘടിതമായ ഗ്രൂപ്പുകളിൽ പെടാത്ത വിദ്യാർത്ഥികളെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കുന്നതിന് കാരണമായി തീരുന്നു. സ്ത്രീ വിദ്യാർത്ഥികൾ, ഗവേഷണ വിദ്യാർത്ഥികൾ, കേരളത്തിന് പുറത്തുനിന്നുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾ, രാഷ്ട്രീയമായി ബന്ധമില്ലാത്ത വിദ്യാർത്ഥികൾ എന്നിവരെ പലപ്പോഴും അർത്ഥവത്തായ പങ്കാളിത്തത്തിൽ നിന്ന് ഇത് ഒഴിവാക്കുന്നു. ഇത്തരം രീതികൾ ജനാധിപത്യ സംസ്കാരത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിന് പകരം ദുർബലപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

വിദ്യാർത്ഥി രാഷ്ട്രീയം തീർത്തും ഇല്ലാതാക്കുകയോ അതിന്റെ അതിരുകടന്ന രീതികളെ പ്രതിരോധിച്ച് സംരക്ഷിക്കുകയോ അല്ല മുന്നോട്ടുള്ള മാർഗം എന്നത് വ്യക്തമാണ്. അവ രണ്ടിനും പകരം, കേരളത്തിൽ വ്യക്തമായ സ്ഥാപന പരിഷ്കാരങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെ, ക്യാമ്പസ് ആക്ടിവിസത്തിന്റെ ജനാധിപത്യപരമായ നവീകരണം നടത്തുകയാണ് ഇന്നത്തെ നിലയ്ക്ക് ആവശ്യം.

എല്ലാ അംഗീകൃത വിദ്യാർത്ഥി സംഘടനകൾക്കും സുനിയോജിതമായ സംവാദങ്ങളിലും സാമൂഹ്യ സംഭാഷണത്തിലും സംഘർഷ പരിഹാരത്തിലും ഏർപ്പെടാൻ കഴിയുന്ന ബഹുകക്ഷി ക്യാമ്പസ് ജനാധിപത്യ കൗൺസിലുകൾ സർവകലാശാലകളിലും കോളേജുകളിലും സ്ഥാപിക്കണം. ശക്തിരാഷ്ട്രീയ ബന്ധങ്ങൾ പരിഗണിക്കാതെ, മാറിവരുന്ന സർക്കാരുകളും സർവ്വകലാശാലാ അധികൃതരും അക്രമത്തോട് തെല്ലും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത നയവും സമീപനവും സ്വീകരിക്കുകയും അതേസമയം സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധത്തിനുള്ള അവകാശം സംരക്ഷിക്കുകയും വേണം. ഫാക്കൽറ്റി, വിദ്യാർത്ഥികൾ, ബാഹ്യ വിദഗ്ധർ എന്നിവരടങ്ങുന്ന സ്വതന്ത്ര പരാതി പരിഹാര സംവിധാനങ്ങൾ മുഖേന തർക്കങ്ങൾ വഷളാകുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ അവ പരിഹരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കണം.

കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം, ലിംഗ നീതി, മാനസികാരോഗ്യം, ഡിജിറ്റൽ ഭരണം, ജാതി വിവേചനം, തൊഴിൽ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഫോറങ്ങൾ, സംവാദങ്ങൾ, നയപരീക്ഷണശാലകൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ച് കോളേജുകൾ പ്രശ്നാധിഷ്ഠിത രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനത്തെ സർഗ്ഗാത്മകമായ രീതിയിൽ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം. സംഘടനാ നേതാക്കൾ മാത്രമല്ല, സാധാരണ വിദ്യാർത്ഥികളും തീരുമാനമെടുക്കലിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന പതിവ് ചർച്ചാ സമ്മേളനങ്ങൾക്കൊപ്പം വിദ്യാർത്ഥി യൂണിയൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളും നടത്തുന്നത് ഏറെ ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങൾക്കാകും വഴി തെളിക്കുക..

രാഷ്ട്രീയ സാക്ഷരതാ പരിപാടികൾ, മധ്യസ്ഥതാ കളരികൾ, ജനാധിപത്യ സംഭാഷണത്തിലെ പരിശീലന വേദികൾ എന്നിവ വിദ്യാർത്ഥി ഓറിയന്റേഷന്റെ ഭാഗമാക്കണം. നേതൃത്വപരമായ ക്രെഡിറ്റുകൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റി സേവന അംഗീകാരം, പൊതുനയ സംരംഭങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ സർവകലാശാലകൾ സൃഷ്ടിപരമായ ഇടപെടലിന് പ്രതിഫലം നൽകുന്ന രീതികൾ തുടങ്ങണം. ക്ലാസ് മുറികളുടെ സമയം, ഗവേഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ സ്വയംഭരണം എന്നിവ പക്ഷപാതപരമായ ഇടപെടലുകളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് കാമ്പസുകൾ അക്കാദമികമായി ഊർജ്ജസ്വലമായി നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് പരമ പ്രധാനമാണ്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, അക്കാദമികമായി മികച്ചതും, എല്ലാ പ്രത്യയശാസ്ത്ര ആശയങ്ങളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും, പുരോഗമനപരവുമായ കാമ്പസുകൾ സൃഷ്ടിക്കുക എന്ന ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയുടെ ദർശനം കാലോചിതവും അനിവാര്യവുമാണ്. ഇന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും വിദേശത്തുമുള്ള വിദ്യാർത്ഥികൾക്കും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ലക്ഷ്യസ്ഥാനമായി കേരളം ഉയർന്നുവരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലും അക്കാദമിക മികവും പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടാത്തവയല്ലെന്ന് കേരളത്തിലെ കാമ്പസുകൾ തെളിയിക്കണം. രാഷ്ട്രീയമില്ലാത്തവയല്ല, മറിച്ച് നിർബന്ധത്തിലൂടെയോ വൈകാരിക സാമ്പത്തിക ചൂഷണത്തിലൂടെയോ ശാരീരിക അക്രമത്തിലൂടെയോ അല്ല, മറിച്ച് സംവാദത്തിലൂടെയും പ്രബുദ്ധമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലൂടെയും സംഭാഷണത്തിലൂടെയും പ്രേരണയിലൂടെയും അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവയാണ് ഏറ്റവും ആകർഷകമായ കാമ്പസുകൾ എന്ന ബോധ്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയണം.

അക്രമരഹിതമായ ഒരു കാമ്പസ് ഒരു അരാഷ്ട്രീയ കാമ്പസല്ല എന്നത് അടിവരയിടട്ടെ. ജനാധിപത്യം അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന രൂപത്തിൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാമ്പസാണത്: അവിടെ വിയോജിപ്പുകൾ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു, ആശയങ്ങൾ തമ്മിൽ കർശനമായ മത്സരത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു, തികഞ്ഞ ബോധ്യത്തിലൂടെ നേതൃത്വം രൂപപ്പെടുന്നു. ഭീഷണിപ്പെടുത്തലോ സ്വാർത്ഥ ലാഭേച്ഛയോ ഇല്ലാത്ത, കേരളത്തിന്റെ ജനാധിപത്യ പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസപരമായ അഭിലാഷങ്ങൾക്കും അനുയോജ്യമായ കാമ്പസ് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മാതൃകയാണത്. അതിനായി ഇന്നത്തെ യുവാക്കളും വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തകരും പ്രബുദ്ധരായ ജനങ്ങളും ഒരേ മനസ്സോടെ നിലപാടെടുക്കാൻ തയ്യാറാകണം.

കവർ: വിൽസൺ ശാരദ ആനന്ദ്

+ posts

വൈക്കം സ്വദേശി. ബ്രൂണേയിൽ സാങ്കേതിക വിദ്യാഭ്യാസവകുപ്പിൽ ജോലി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്കിൽ സജീവമായി എഴുതുന്നു