കവിത (Page 5)

By:
On:
In: കവിത

ഇതൊരു നോക്ക് ഔട്ട് മാച്ചാണ്മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ താണ്ടാനുണ്ട്ആഹ്ലാദങ്ങൾക്ക് കുമിളകളുടെ ആയുസ്സ് പോലുമില്ലഅതിജീവനത്തിന്റെ ഒന്നര മണിക്കൂർപിന്നീടൊരു അര മണിക്കൂർഅതിലും വിധിയെഴുതിയില്ലെങ്കിൽഗോൾ കീപ്പർമാർക്ക് മാർക്കിടാംനിങ്ങൾ പോലുമറിയാതെനിയന്ത്രിക്കാനൊരു റഫറിയുണ്ട്നോക്ക് ഔട്ട് മാച്ചിൽ വിജയികൾമാത്രമേയുള്ളുപരാജയത്തിന്റെ കണക്കുകൾആരും പരിഗണിക്കില്ലവിയർപ്പിന്റെ ഉപ്പുള്ളജേർസിയ്ക്ക് മാത്രമറിയാംഅതിജീവനത്തിന്റെ അധ്വാനംആർപ്പ് വിളികൾ വിജയികൾക്കൊപ്പംആരവങ്ങളുടെ തുഴയൽ മുന്നേറിയവർക്കൊപ്പംജീവിതത്തിന്റെ നോക്ക് ഔട്ട് മാച്ചിൽപല ഘട്ടങ്ങളിലും തിരിച്ചു കയറാൻ പറ്റാതെനമ്മൾ ഔട്ട് ആകുന്നു , തീർപ്പിന്റെലോങ്ങ് വിസിൽ മുഴങ്ങുന്നു. കവർ: ജ്യോതിസ് പരവൂർContinue Reading

By:
On:
In: കവിത

ഭൂതകാലത്തെപ്പൊഴോആരോ വരച്ചു വെച്ചരൂപകല്പനയെ മുറിച്ചു കടന്നുപോകുന്നുഒരു വെള്ളിനാട.എല്ലാം തികഞ്ഞ, കൃത്യതയാർന്ന ഒരൊറ്റ വര. മനസ്സിനെ മൂടുന്ന ഇരുട്ടിൻ്റെക്യാൻവാസിൽ,നമ്മുടെ വഴികൾ നമ്മൾ തിരയുന്നു.​വഴികാട്ടാൻനിൽക്കുന്ന അകലത്തെവിളക്കുമാടത്തിന്റെതലയിൽ വെളിച്ചമില്ല,അലക്ഷ്യമായലയുന്നമിന്നാമിന്നി നക്ഷത്രവുമില്ല.അവിടെയുണ്ടായിരുന്നെന്നു നാം വിശ്വസിച്ചത്ഇന്നൊരു തമോഗർത്തം. നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രഭയാണ്ഈ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ പാതയിൽ നാം കാണുന്ന തിളക്കം.ദുഃഖങ്ങൾക്കും യാതനകൾക്കും നടുവിലും നമ്മൾ കൂടെക്കരുതുന്നത്. രാത്രിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ വീഴ്ത്തുന്ന നിഴലുകൾ, വെളിച്ചത്തിലാണ് നമ്മൾഎന്നതിന്റെ മാത്രം തെളിവല്ല. യാത്രയിലെ ഓരോ ചുവടും ഓരോ തിരിവും,പ്രതിസന്ധികളെ അതിജീവിച്ചു നിൽക്കുന്നContinue Reading

By:
On:
In: കവിത

ഈ സമുദ്രം…തുഴ നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ്റെ വിഭ്രമം..പകലുകൾ പകലുകളെന്ന് മുരണ്ടു കൊണ്ട്രാത്രികൾ മുങ്ങിമരിക്കുമിടം! മുറിവിനെ തള്ളിപ്പറയാഞ്ഞതിനാൽ മാത്രംമുത്തിനെ പേറുമൊരു ചിപ്പി പോലെ,പുറന്തോടായുപേക്ഷിച്ചിട്ടുംസമുദ്രത്തെ ധ്യാനിക്കുമൊരു ശംഖു പോലെ,ജന്മബന്ധങ്ങളുടെയദൃശ്യവേരുകളിൽ നിന്നുംവിടുതലില്ലാതെ നിൽക്കേ, എനിക്കു നിഷിദ്ധമായ നിർവ്വേദമേ,ഒരുവേള എന്നെയും കണ്ടെടുക്കൂ!..നിലാവുകളെ പിച്ച നടത്തുന്ന നിൻ്റെ വിരലുകളാൽനികന്നുപോയ കടലുകളെ കുതിപ്പിക്കൂ അടിത്തട്ടിൽ പതിയിരിക്കുന്നനിത്യദാഹത്തിൻ്റെ മരുക്കളേ,മഴ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ദുഖത്തിൻ്റെ വഴുക്കൻ ഒറ്റയടിപ്പാതകളേ,സ്നേഹം കൊണ്ടു മുറിവേറ്റവൻ്റെ നോവിൽ ഉപ്പുപരലു പോലെ ഉരഞ്ഞു നീറുന്നകടൽക്കാറ്റിൻ്റെ പരുക്കൻ വിരലുകളേ, നിങ്ങൾക്കുമേൽഏകാന്തമീ സമുദ്രം…തീരമണഞ്ഞു പോകുമോയെന്നുContinue Reading

By:
On:
In: കവിത

ഒരു തിരഉയർന്നുയർന്ന്ഇരുകൈകളായിപ്പിരിഞ്ഞ്മേഘത്തെപ്പിടിച്ച്ഒലുമ്പിപ്പിഴിഞ്ഞ്താഴോട്ട്നീലത്തിൽ മുങ്ങി വെളുത്ത നുരകളായിപ്പിരിഞ്ഞ്മണലിൻ്റെ കാല്ക്കലേക്ക്.കരയുടെ ദൃഷ്ടി അവസാനിക്കുന്നിടത്ത്ചുവന്ന മത്സ്യങ്ങൾവായുവിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച്വാനിലൂടെ നീന്തുന്നു.ഇരമ്പുന്ന ഇളക്കത്തിൻമേൽഒരു പക്ഷിഅതിൻ്റെ താക്കോൽക്കൂട്ടംഉടഞ്ഞ തിരയിലേക്കാഴ്ത്തുന്നു. കവർ : സി പി ജോൺസൻContinue Reading

By:
On:
In: കവിത

തിരക്കുകളിൽ നിന്നുംഞാനെന്റെ കാലുകൾ വലിച്ചെടുക്കുന്നു,സ്വപ്നത്തിന്റെ ചുഴിയിൽ പെട്ട്ഉറക്കം ഞെട്ടിപ്പിടയുന്ന പോലെ. ഓർമ്മകളുടെ ജലത്താലം തന്നെഅവയുടെ വിശ്രമത്തിനൊരുക്കുന്നു. ഞാൻഅപ്പോൾ നക്ഷത്രങ്ങൾ കാണുന്നുസൂര്യനെ കാണുന്നേയില്ലആകാശത്തിന് നീലനിറം അപ്പോഴില്ലചോപ്പും വെള്ളയും ഇടകലർന്നവൈകുന്നേരത്തെമനസ്സ് തിരിച്ചുവിളിക്കുന്നു. ഇവിടെ സുഹൃത്തുക്കൾ വരാറില്ലതിരക്കിന്റെ ആയിരം ചക്രവണ്ടിയിൽഅവർ കുന്തിക്കുന്തി യാത്ര ചെയ്യുകയാവാം.അവർക്ക് മണം നഷ്ടപ്പെടുന്നത്അവരറിയുന്നില്ല,ഗുണം ഒഴിഞ്ഞുപോകുന്നതും.അവരുടെ പേരുകൾ കൊഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ‘തിരക്ക്’ എന്ന് പുലമ്പുന്നത് ലോകം കേൾക്കുന്നു.തിരക്കുകളിൽ നിന്നുംഞാനെന്റെ കാലുകൾ വലിച്ചെടുത്തിരിക്കുന്നുപൂമുഖത്തെ വസന്തത്തിൽ കണ്ണുനട്ട്എന്റെ പേര് ഓർത്തെടുക്കുന്നു. കവർ : വിൽസൺ ശാരദContinue Reading