കവിത (Page 4)

നോക്കൂമുന്നിൽഅലതല്ലുന്ന കടൽഅത് ജീവിതമാണെന്ന്നീയും ഞാനും കരുതുന്നില്ലേ. അല്ല അത്സങ്കടങ്ങൾ മുടിയഴിച്ചാടുകയാണെന്ന്കരുതിയാലോഅപ്പോൾ നീ നിൽക്കുന്നഈ കടൽപ്പാലംവേദനകളോ പ്രതീക്ഷകളോ?നിൻ്റെ പിന്നിൽതോളിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഞാൻ,നമ്മുടെനനവാർന്ന കണ്ണുകൾ,എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക്പാറി വീഴുന്ന നിൻ്റെ മുടിയിഴകൾ…. ആകാശച്ചെരുവിൽതൂകിയ നിറങ്ങൾതുടച്ചെടുത്ത്സൂര്യൻ മറയുമ്പോൾഎൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരുന്ന നീയുംനിന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്നഎൻ്റെ കൈകളുംതുരുമ്പിച്ച തൂണുകളിലാടുന്നകടൽപ്പാലവുംപിന്നിൽ നേർത്ത ചൂടിൽമയങ്ങുന്ന കരയുംഅതിനു നടുവിൽഇരമ്പുന്ന അനേകം മനുഷ്യരുംഅവരെ പൊതിയുന്ന ഇരുട്ടുംപിന്നെയും വെളിച്ചംവന്ന് വിളിച്ചുണർത്തുമെന്നനിനവും. മുന്നിലുംപിന്നിലുംഇപ്പോൾഇരമ്പലുകൾ മാത്രം ഞാനും നീയുംഅനന്തതയിലേക്ക്ഹൃദയങ്ങളെ ചേർത്തുവച്ച്കണ്ണടയ്ക്കുന്നു.ഒരു ചുംബനത്തിൽലയിക്കുന്നുഉള്ളിൻ്റെയുള്ളിൽഒരു നക്ഷത്രംകണ്ണു ചിമ്മി തുറക്കുന്നു. കടലിപ്പോൾശാന്തമാണ്Continue Reading