രാജൻ പെരളം

ഒരു കവിത പിറന്നത്,പൊട്ടിയ പാദസരങ്ങള്‍ കെട്ടിയിട്ട നൂലിൽ നിന്നായിരുന്നു. പിന്നെ പിറന്നത്,തുന്നിച്ചേർത്ത നിന്‍റെ പാവാടയുടെതുന്നൽ കാണാത്ത കരവിരുതിൽ. ഇന്നലെ ഒരു കവിത പിറന്നത്,നീ നിന്നെ ഒളിപ്പിച്ചബ്ലൗസിലെ മങ്ങിയ നിറത്തിലായിരുന്നു. മറ്റൊരു കവിത,നിന്‍റെ മാറിൽചേർന്നുറങ്ങിയ പുസ്തകത്തിൽ—നിന്നായിരുന്നു. ഇനി,ചുണ്ടിലും,നെറ്റിയിലും,കാതിലും,മൂർദ്ധാവിലും,എന്‍റെ ചുണ്ടുകൾ പതിഞ്ഞഇടങ്ങളിൽ നിന്നൊക്കെകവിത പിറക്കുന്നു.വിരഹത്തിന്‍റെയും പേറ്റ്നോവിന്‍റെയും വേദനഏറ്റുവാങ്ങി,നിന്നെ സ്വതന്ത്രമാക്കുമ്പോള്‍ —പ്രണയമേ. നമുക്കു പിറക്കാൻ കൊതിച്ചിരുന്നമക്കൾകവിതകളായി പിറന്ന്,എന്‍റെ ഉള്ളിൽകളിച്ചും കരഞ്ഞും,സ്നേഹിച്ചും,ഉറക്കം കെടുത്തുന്നു. നീപിരിഞ്ഞില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ,വേദനകൾ പൊട്ടി ഒലിക്കുന്ന മാറിൽവിരസതയുടെ അഗ്നിപർവ്വതം ചുമന്ന്,പൂക്കാത്ത മോഹങ്ങളെ ശപിച്ച്,വെറുത്തുപോയേനേ—എന്നെ. എങ്കിൽ,എന്നിൽകവിതപിറക്കാതെContinue Reading

പൊട്ടിയസ്ലെയ്റ്റിലെഴുതിയകണക്ക്തെറ്റിയിട്ട്ടീച്ചർബെഞ്ചിൽനിർത്തിയസ്കൂൾഅവിടെയുണ്ട്പുതിയ രൂപത്തിലുംനല്ലമാറ്റത്തിലുംഎന്നിട്ടുംഎന്തിനാണ്അവിടെത്തന്നെനിൽക്കുന്നത്ഓർമ്മകളുടെഅടികൊള്ളാൻ ഉത്സവത്തിരക്കിനിടയിൽആഗ്രഹങ്ങളുടെകീശയിൽതപ്പിനോക്കിയപ്പോൾകിട്ടാത്തഅഞ്ചുപൈസയുംതപ്പിയങ്ങനെഅത്ഭുതങ്ങളുടെപുതിയലോകത്ത്ഓർമ്മകളുടെതുണ്ടും തപ്പിപിന്നെയുംപഴയകൗതുകത്തോടെഎന്തിനു നിൽക്കുന്നു ഓർമ്മകളുടെകണ്ണീർമഴനനയാനോ പ്രണയിനിയെകാത്തുനിന്നവഴിയുംമഴയുംവെയിലുംമാറിയില്ലേഅവൾപിരിഞ്ഞവഴിയുംഋതുക്കളുംഒരുപാട് മാറിയില്ലേപുതിയവഴികളിൽനീയും തനിച്ചല്ലേഎന്നിട്ടുംഎന്തിനാണ്ആ വഴികൾമാത്രമിത്രമനോഹരമാകുന്നത്കാലിൽപൊടിയുന്നത്ഹൃദയത്തിന്റെരക്തമായിട്ടും ജീവിതത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ സുന്ദരമാണെന്ന്പറഞ്ഞ്മനസ്സ് പറ്റിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കുടിച്ചദുരിതങ്ങളുടെകയ്പ്പ്മധുരമെന്നോതാൻനീപാടുപെടുകയാണെങ്കിലും ദുഃഖങ്ങൾജീവിതത്തിന്റെകൂട്ടിലിട്ടമുട്ടകൾക്ക്വെറുതെഅടയിരിക്കുന്നു തെറ്റിയകണക്കുകളുടെബെഞ്ചിൽ വെറുതെ എഴുന്നേറ്റുനിന്ന്വലിയവൻ ആവുകയാണ് എങ്കിലും,ചേർത്തുനിർത്തിയസ്നേഹത്തിനപ്പുറം ഓർമ്മകളുടെവെയിലിൽവിയർത്ത്ദുരിതങ്ങളുടെഒഴിഞ്ഞിടങ്ങളിലിരുന്ന്മനസ്സിപ്പോഴുംപഴയ പ്രണയലേഖനംവായിക്കുന്നു. കവര്‍: ജ്യോതിസ് പരവൂര്‍Continue Reading

കാത്തിരിക്കുന്നില്ലഎപ്പോൾ എത്തുമെന്നറിയില്ലസ്വപ്നങ്ങൾക്ക് മുകളിൽകയറി, നിറംകൊടുക്കുമ്പോഴോഅല്ലെങ്കിൽപ്രാരാബ്ധങ്ങൾനുള്ളിപ്പെറുക്കിയയാത്രയിലാകാം. അതുമല്ലെങ്കിൽകണക്കുകൂട്ടലുകൾക്കപ്പുറംഇടയിലെപ്പോഴെങ്കിലുംഅവൻ വന്നു മടങ്ങുമ്പോൾഎന്നെ കണ്ടുമുട്ടുന്നസുഹൃത്തേ,പരിചയമില്ലെങ്കിലുംഎന്റെ വേഷങ്ങളുടെനിറങ്ങൾ പടർന്നഎന്റെ ഉടുമുണ്ട് കൊണ്ട്പുതപ്പിക്കുക അതിൽവേദനകൾ തുടച്ചകറയുണ്ട്പെയ്തു തോരാത്തകണ്ണിലെ നനവുംഉള്ളു തിളച്ചൂറിയഉപ്പിന്റെ നീറ്റലുമുണ്ട് തോറ്റുപോകാതിരിക്കാൻമുറുക്കിക്കെട്ടിയപാടുണ്ട്കോന്തലയിൽഓർമ്മകൾപൊതിഞ്ഞുകെട്ടിയവിശപ്പിന്റെ വിളിയുണ്ടാകാം സ്നേഹിച്ചുതോറ്റഹൃദയത്തിന്റെമുറിവിൽ നിന്നുംപൊടിഞ്ഞരക്തമുണ്ടാകും പരിഭവിക്കാതെനടന്ന വഴികളിൽതട്ടിക്കീറിഅരികു നഷ്ടപ്പെട്ടഒറ്റമുണ്ടിൽമറന്ന വഴികളുടെഓർമ്മകൾ പേറുന്നമണൽത്തരികൾ ഉണ്ടാകും അതുകൊണ്ട്മറ്റെന്ത് പുതച്ചാലുംഎനിക്ക് സ്വസ്ഥമായിഉറങ്ങാനാകില്ല മറ്റൊന്നുകൊണ്ടുംഎന്റെ നീളവും വീതിയുംഞാൻ മറന്നഎന്റെ മുഖവുംനിനക്ക്മറച്ചുവയ്ക്കാനാകില്ലഅതുകൊണ്ട്ആഗ്രഹങ്ങളുടെഅവസാനത്തെ വരിയിൽതെറ്റിയ അക്ഷരങ്ങളുടെവിലാപങ്ങൾക്കിടയിൽഈ ഒറ്റമുണ്ടും കൂടിചേർത്തുവയ്ക്കുന്നു. കവര്‍: ജ്യോതിസ് പരവൂര്‍Continue Reading