നോവൽ (Page 13)

ഇതൾ 8 കഴിഞ്ഞ നാലുവർഷങ്ങളിൽ ജീവിച്ച ജീവിതത്തിന്റെ വിളവെടുപ്പ് കാലത്തിലൂടെയാണ് ഈ യാത്ര. ഒട്ടുമേ ആവതില്ലെന്ന് വല്ലാതെ മടുത്തുപോകുമ്പോഴും തോറ്റു പോകരുതെന്ന് മനസ്സ് വാശിപിടിക്കുന്നു.ആ വൈരലോക്കറ്റിന്റെ വിഷയത്തിന് ശേഷം പലതരം അപമാനങ്ങളാണ് ഏൽക്കേണ്ടിവരുന്നത്. അമ്മവീട്ടിൽ പോയ് കുറച്ചുദിവസം നിൽക്കണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷേ അനുവാദം ചോദിക്കാൻ വയ്യ. വിട്ടിൽ നിന്നും ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടും മാസങ്ങളായി. കഥയൊന്നുമറിയാതെ അവർ… സരസ്വതിയും ഇന്ദിരയും അക്കായോട് പിണക്കമായിരിക്കും. അവസാനം ചെന്നപ്പോൾ രണ്ടാൾക്കും ദാവണിവാങ്ങി നല്കാമെന്ന് വാക്കുകൊടുത്തിരുന്നു.Continue Reading

ഇതൾ:- ഏഴ്🌿 ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുമ്പ് എന്തൊക്കെയാണ് ഇവിടെ നടന്നത്! കടവുളേ, ഒക്കെയുമൊരു കെട്ട കനവായിരുന്നെങ്കിൽ….. അല്ല … അല്ല… ഈ നടന്നതൊന്നും കനവായിരുന്നില്ല… നിജം നിജം മാത്രം. ഇതിനുമാത്രം പാപം ഞാനെന്താണ് ചെയ്തത്?ആ സീതാദേവിക്ക് രക്ഷകയായ് ദൂമിപിളർന്ന് കൂട്ടിക്കൊണ്ട്പോകാൻ ഭൂമാതാവായ അവളുടെ അമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. ഈ അപമാനത്തിൽ നിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ എന്റെ അമ്മയ്ക്കാവുമോ? സാധുവായ അവർ ഈ വിവരം അറിഞ്ഞാൽ അപമാനഭാരത്താൽ സ്വയം ഇല്ലാതാവുകയേയുള്ളൂ. ശത്രുക്കൾ കുരുക്കിയ കുടുക്കിൽക്കിടന്ന്Continue Reading

ഇതൾ- ആറ്🌿 “ഈരേഴു ഭുവനങ്കള്‍ പടൈത്തവനേകൈയില്‍ ഏന്തി ശീരാട്ടി പാലൂട്ടി താലാട്ട നീഎന്ന തവം സെയ്തനൈ യശോദാഎന്ന തവം സെയ്തനൈ…” “എന്നട ചെല്ലക്കുട്ടി? അമ്മാവോടെ ചെല്ലമാക്കുമാ?… അമ്മാവോടെ തങ്കം എങ്കെ? എന്ന വേണം.. അപ്പാക്കിട്ടെ പോലാമാ? “ പാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വായ മുലക്കണ്ണിൽനിന്നുംമാറ്റി അമ്മയുടെ മുഖത്തുനോക്കി മതിമറന്ന് ചിരിക്കുകയാണെന്റെ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ. വായിലൂടെ പാലൊഴുകുന്നു. ഇന്നോളം കണ്ടതിൽ ഏറ്റവും അഴകാന കാഴ്ച. പുതുമണ്ണിൽ ആദ്യമായ് വിത്തുമുളച്ചിരിക്കുകയാണ്. ബാലികയുടെയും മകളുടെയും ഭാര്യയുടെയും എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്തContinue Reading

വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഒൻപത് മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സാവിത്രി ഏഴ് മാസം ഗർഭിണിയും. ഏഴാം മാസം സീമന്തം, വളകാപ്പ്. ആഘോഷമായി സാവിത്രിയെ പ്രസവത്തിനായി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പോകുന്നതിന്‍റെ തലേന്ന് രാത്രി, തികച്ചും യാദൃശ്ചികമായ് ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നു. ആകെ ഒരു അസ്വസ്ഥത കണ്ണുകളടച്ച് ഉറക്കത്തെ കാത്തുകിടക്കുമ്പോഴാണ് വളരെ നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കരച്ചിൽ കേട്ടത്. ഒപ്പം എന്തോ ഒന്ന് തട്ടിമറിഞ്ഞ ശബ്ദവും. അദ്ദേഹത്തെ ഉണർത്താതെ വിളക്ക് തിരിContinue Reading

ഇതൾ 4 “എന്ന മാതിരി കൂന്തൽ, എന്നാ ഒര് സിരിപ്പ്… എവളവ് അഴക്… ചിന്നയ്യാ കൊടുത്തുവച്ചോര് !” അന്നുവരെയുള്ള ജീവിതത്തിൽ “വാദ്ധ്യാരോടെ പെരിയ പൊണ്ണ്”, ” പഠിച്ച പൊണ്ണ്” എന്നതിലൊക്കെയായിരുന്നു ഞാൻ അഭിമാനിച്ചിരുന്നത്. ഇവിടെ, മരുമകളായ് ഞാൻ വന്നുകയറിയ ഈ കുടുംബത്തിൽ എന്റെ സൗന്ദര്യം,മുടിയഴക്, അവയൊക്കെ എന്റെ പുരുഷന്റെ സൗഭാഗ്യങ്ങളെന്ന് വാഴ്ത്തപ്പെടുമ്പോൾ, എനിക്ക് ഞാനൊരു സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയെന്ന നിലയിൽ അഭിമാനം തോന്നി. “ഏയ് അമുദം.. എന്ന യോസിക്കിറേൻ? “ഉം… എതുവുമിലൈയ്…Continue Reading