ഇ. മീര

ഒരാൾക്കടുത്തിരിയ്ക്കുമ്പോൾനിങ്ങൾഒരു പർവ്വതത്തിന്റെനീലനിഴലിലാണെന്ന്തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? തൊട്ടരികത്തായിമലമുകളിൽ നിന്ന്മഞ്ഞുകീറിയൊരുവെള്ളിവെളിച്ചംകണ്ണിൽക്കുത്തി,ഇമതാഴ്ത്തിയിരുന്നിട്ടുണ്ടോ? പെട്ടന്ന് ഉയിരിൽ നിന്ന്ഒരരുവിപൊട്ടിയുയിർത്ത്,കാലടി മുതൽ നെറുകവരെത്തണുപ്പിച്ച്കളകളത്തോടെചുഴിക്കുത്തിയിട്ടുണ്ടോ? ആ പുഴയൊഴുകുന്ന വഴിയ്ക്കിരുപുറവുംഒരു കാട് തഴയ്ക്കുന്നതറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?! മഞ്ഞിന്റെ പടലങ്ങളിൽ നിന്ന്,അതിന്റെചില്ലകളിലേയ്ക്ക്നൂറുനൂറായിരംപേരറിയാക്കിളികൾചിലച്ചു ചേക്കേറുന്നത്അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? സ്വയമൊരുനീലത്താഴ് വരതന്നെയാവുന്ന പുതുമയറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോനിങ്ങൾ?! ഇലകളും പൂക്കളുംപുൽത്തകിടികളും,അതുവരെ മണക്കാത്തവാസനകളുടെപച്ചത്തഴപ്പുകളുമായിനിങ്ങളങ്ങനെപടർന്നു പരക്കുന്നതായിതോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? ഉള്ളിലെഓരോ പ്യൂപ്പകളുമുപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതായും,അതുവരെ പുഴുവായി ധ്യാനിച്ചശലഭങ്ങളെല്ലാമൊന്നിച്ച്ചുറ്റും ചിറകടിച്ച് പറക്കുന്നതായുമുള്ളജൈവികതയറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?ചിത്രത്തോടുള്ളഒരൊച്ചിനെപ്പോലെനിമിഷങ്ങൾനിങ്ങളുടെ കാൽച്ചുവട്ടിൽഏറ്റം നിഷ്കളങ്കമായിഇഴയുന്നതറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? ജീവകോടികളുടെപ്രാണസ്പന്ദങ്ങളൊന്നിച്ചാവാഹിച്ച്,കൈപ്പത്തിയോളം പോന്ന നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുഹൃദയംമിടിച്ചു തളരുന്നതായിതോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?! ഒരു വിരൽത്തുമ്പത്തെകനൽച്ചുണങ്ങിൽ തൊട്ട് ,ഒരു കാട്ടുതീയായിനിങ്ങൾപടർന്നാളിയേക്കുമെന്ന്ഭയന്നിട്ടുണ്ടോ?.. എങ്കിൽ…, മറ്റാരുമല്ലത്പ്രണയമാണ്.. പ്രണയത്തെതൊട്ടിരിയ്ക്കുമ്പോൾമാത്രമാണ് നിങ്ങൾപ്രകൃതിയോളം സ്വാഭാവികമാകുന്നത്; അപ്പോഴാണ്നിങ്ങൾക്ക്ജീവനോളംഭാരമില്ലാതാവുന്നത്; അപ്പോൾContinue Reading