ബൈജു മണിയങ്കാല

മേഘത്തിനിരിയ്ക്കുവാൻമാനം വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകും ഒരോലക്കീറ്ഇനിയും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ലാത്തത്അടർന്നുവീണു തീരാത്തത് അത് ഓണക്കീറ് എന്ന് തിരുത്തുവാൻകൂടെപ്പോകും തുമ്പിതുമ്പിയുടെ മുമ്പിലേയ്ക്ക്ഓണത്തിന്റെ സാവകാശചലനം നീക്കിവെയ്ക്കും ചിങ്ങം വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നഓലക്കീറിന്റെ ശബ്ദംഇരുന്നു കീറിമെടഞ്ഞെടുക്കുംമൃദംഗത്തിന് മുകളിൽ വിരലുകൾപൊട്ടിച്ചൊഴിച്ചഒരു പാട്ടിന്റെ വാരിക്കീഴ് മുറ്റങ്ങളിൽ വന്ന് നീട്ടിപ്പെയ്യും മഴയോലകൾഅവയിൽ ചിറകുകൾ മറച്ച്പറന്നുപറ്റുംപനിനീർക്കുരുവികൾ വിരിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽപൂക്കൾ ചെയ്യുന്നതെന്തുംചെയ്യേണ്ടതുണ്ട് ഞാൻഎനിയ്ക്കെന്ന വാക്ക് മാത്രം മറ കുടമുല്ല പൂവിലെവിരിയുന്നതിന്റെ ഏകാന്തതവിരിയുന്നത്കൊത്തിക്കൊണ്ട് വെയ്ക്കും മുല്ലപ്പൂവിലെ കിളി മുറുക്കാൻ ചെല്ലത്തിൽവെറ്റിലയോടൊപ്പം എടുത്തുവെച്ചത്വെളുപ്പാൻകാലം മറ്റൊരു കിളി പൂവായി വിരിഞ്ഞ്കുടിലിൽ കിളിയായി ജീവിക്കുംമുല്ലപ്പൂവ് താൻContinue Reading