ART കവിത

മരവും മനുഷ്യനും



 

 

ഒഴുക്കിലൊറ്റപ്പെട്ട്
വല്ലാതെ തുഴഞ്ഞൊരു
മരമുണ്ടാകാശത്തില്‍
കൈകളാല്‍ പരതുന്നു.
ചില്ലകള്‍ പൊടിച്ചില്ല
പച്ചില നിറഞ്ഞില്ല
ഇല്ലൊരു കിളിക്കുഞ്ഞും
അതിലുണ്ടൊരു പ്രാണന്‍
നെഞ്ചില്‍ നിന്നൊഴുകുന്ന
രുധിരക്കടല്‍,
കണ്ണില്‍ ഇറ്റു സങ്കടമില്ല
കണ്ണീരില്ല, കയ്പുമില്ലൊരു തുള്ളി

ജീവനിലൊറ്റപ്പെട്ട്
വല്ലാതെ കുഴഞ്ഞൊരു
യാത്രികന്‍ തലചായ്കാന്‍
ആ മരത്തണല്‍ തേടി

കണ്ണുനീരടര്‍ന്നു വീ-
ണാമരച്ചുവടൊറ്റ
കണ്‍ചിമവിതുറക്കലില്‍
പൂമരച്ചോടായ്മാറി.

Comments
Print Friendly, PDF & Email