പൂതപ്പാട്ട് *

പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ മുദ്രവെച്ച
രണ്ട് മുന്തിരിപ്പഴങ്ങളാണിപ്പോൾ
നങ്ങേലിയുടെ കണ്ണുകൾ.
ചൂന്നെടുത്ത കുഴികളിൽ
ഒരു തിരച്ചിൽ യന്ത്രം ബാക്കിനിൽക്കുന്നു;
‘ഉണ്ണീ’യെന്ന അടയാളവാക്കിനായ്
അലറുന്ന ഒരു വിനിമയജാലകം!

പൂതം പണ്ടേ വേഷം മാറിയിരിക്കുന്നു.
ഒറ്റയ്ക്ക് മേഞ്ഞുനടക്കുന്ന
പയ്യുടെ മുലകുടിക്കുന്ന
ദരിദ്രവാസിയല്ല ഇപ്പോൾ പൂതം
കാട്ടിലല്ലവൻ കൂടിയിരുപ്പ്
കോർപ്പറേറ്റ് കെട്ടിടത്തിൻ്റെ
ആകാശ ഫ്ലോറിലെ
ക്യൂബിക്കിളിലിരുന്ന്
ഡാറ്റാ മൈനിംഗ്
നടത്തുകയാണിപ്പോൾ പൂതം!
​
“ഇതിലും വലുതാണെൻ്റെ
പൊന്നോമന” യെന്ന്
നങ്ങേലി അലറിയപ്പോൾ
പൂതം ഒരു ത്രീ-ഡി പ്രിന്ററിൽ
മറ്റൊരുണ്ണിതൻ പകർപ്പെടുത്ത്
നങ്ങേലിക്ക് നൽകി.
അമ്മ തൊട്ടു നോക്കി
തിരിച്ചറിഞ്ഞു,
സ്നേഹത്തിന്റെ പൾസില്ലാത്ത
ആ വ്യാജപ്പതിപ്പിനെ.
​
ശാപം പണ്ടത്തെപ്പോലെ
ഫലിക്കില്ല നങ്ങേലീ..
പൂതം ഇപ്പോൾ
ഇൻഷുറൻസ് ഏജന്റാണ്.
അവൻ നിന്റെ ശാപത്തെ
‘ക്ലെയിം’ ചെയ്യും.

എങ്കിലും പേടിച്ചു വിറച്ച
പൂതം കുഞ്ഞിനെ വിട്ടുനൽകി
കാരണം-
കുട്ടികളെ
വളർത്തുന്നതിനേക്കാൾ ലാഭം
അവരെ വെച്ച്
പരസ്യം പിടിക്കുന്നതാണെന്ന്
പൂതത്തിനറിയാമായിരുന്നു.
​
ഇപ്പോൾ മകരക്കൊയ്ത്തില്ല.
വയലുകൾ,
എക്സ്പ്രസ് ഹൈവേകളായിരിക്കുന്നു
തുടികൊട്ടുന്നത് ഹൃദയമിടിപ്പല്ല,
ഫോണിലെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ടോണുകളാണ്.
​പൂതം ഇപ്പോഴും വരുന്നുണ്ട്;
ചിലമ്പണിഞ്ഞല്ല,
ഒരു വീഡിയോ കോളിലൂടെ!

ഓരോ വീട്ടിലും
കയറിച്ചെന്ന് കരിമ്പൂതം
വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്:
“ഉണ്ണിയുണ്ടോ, ഉണ്ണി..”
നങ്ങേലിമാർ പറയുമത്രെ:
“ഉണ്ണിയിപ്പോ ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സിലാണ്,
തിരക്കിലാണ്;
ലോഗൗട്ട് ചെയ്യുമ്പോ പറയാം!”
​
തെച്ചിക്കോലുകൾക്ക് പകരം
സിഗ്നൽ ടവറുകൾ
പൂത്തുനിൽക്കുന്ന നാട്ടിൽ
പഴയ ആ കരിമ്പൂതം
റീ സൈക്കിൾ ബിന്നിൽ കിടന്ന്
ചീവീടിനെപ്പോലെ കരയുകയാണ്.

*പൂതപ്പാട്ട് : ഇടശ്ശേരി ഗോവിന്ദൻ നായരുടെ
കവിത (കടപ്പാട്)

കവർ: ജ്യോതിസ് പരവൂർ