ലേഖനം

കേരളത്തിലെ നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് സംശയത്തിന്റെ നിഴലിൽ
കേരളത്തിലെ നിയമസഭാ വോട്ടെടുപ്പിന് ശേഷം 3ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും കൃത്യമായ കണക്കുകൾ പുറത്തുവിടാൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ തയ്യാറായിട്ടില്ല. സംസ്ഥാനത്ത് ആകമാനം ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആശങ്കകൾ പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സാധാരണയായി വോട്ടെടുപ്പ് അവസാനിച്ചാലുടൻ വോട്ടിങ് മെഷീനിലെ പ്രാഥമിക കണക്കുകളും പിറ്റേദിവസം വീട്ടിലെ വോട്ടുകൾ, പോസ്റ്റൽ വോട്ടുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പൂർണ്ണരൂപവും കമ്മീഷൻ നൽകാറുള്ളതാണ്. എന്നാൽ ഇത്തവണ ഈ സുതാര്യതയിൽ വിള്ളൽ വീണിരിക്കുന്നു. വളരെ ശക്തമായ ആരോപണമാണ് ഇത്.

കണക്കുകളിലെ അവ്യക്തതയും ആശങ്കയും

ഹരിയാന, മഹാരാഷ്ട്ര തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾക്ക് പിന്നാലെ ഉയർന്ന വിവാദങ്ങൾ കേരളത്തിലും ഇപ്പോൾ നിഴൽ വീഴ്ത്തുന്നുണ്ട്. വോട്ടെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം വോട്ടിങ് ശതമാനത്തിൽ വൻതോതിലുള്ള വർദ്ധനവ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഗൗരവകരമായ സംശയങ്ങൾക്ക് ഇടനൽകുന്നു. പ്രതിപക്ഷ നേതാവ് രാഹുൽ ഗാന്ധിയും യോഗേന്ദ്ര യാദവ് അടക്കമുള്ള രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരും വോട്ടിങ് ഡാറ്റയിലെ ഈ പൊരുത്തക്കേടുകൾ ആവർത്തിച്ച് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്.

പരകാല പ്രഭാകറിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ

പ്രശസ്ത സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞനും രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകനും ആയ പരകാല പ്രഭാകർ ഇലക്ട്രോണിക് വോട്ടിങ് മെഷീനുകളുടെ വിശ്വാസ്യതയെക്കുറിച്ച് നടത്തിയ നിരീക്ഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധേയമാണ്. വോട്ടെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ് പിറ്റേദിവസം രാവിലെയാകുമ്പോൾ വോട്ടുകളുടെ എണ്ണം അത്ഭുതകരമായി പെറ്റു പെരുകുന്നതിനെക്കുറിച്ചു അദ്ദേഹം ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഡാറ്റാ കൃത്രിമത്വം നടക്കാൻ സാധ്യതയുള്ള ഈ സമയം ജനാധിപത്യത്തിന്റെ അന്തകനാകുമോ എന്ന ചോദ്യമാണ് അദ്ദേഹം ഉയർത്തുന്നത്. വോട്ടെടുപ്പ് കേന്ദ്രങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഫോം 17C-യിലെ കണക്കുകളും പിന്നീട് കമ്മീഷൻ പുറത്തുവിടുന്ന കണക്കുകളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഇതിന് തെളിവായി പലരും ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു.

കേരളത്തിലെ സാഹചര്യം: അട്ടിമറി സാധ്യതയോ?

കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ ഭൂമികയിൽ ബി.ജെ.പിക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഒരു സീറ്റ് നേടുക എന്നത് അസാധ്യമാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, വോട്ടിങ് മെഷീനിൽ കൃത്രിമത്വം കാണിച്ച് ഫലം അട്ടിമറിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന സംശയം രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകർക്കിടയിൽ ശക്തമാവുകയാണ്.

വോട്ടെടുപ്പ് ദിവസം വൈകുന്നേരം വരെയുള്ള ട്രെൻഡുകൾക്ക് വിരുദ്ധമായി, ഫലം വരുമ്പോൾ ബി.ജെ.പി സ്ഥാനാർത്ഥികൾ മുന്നിലെത്തുന്ന രീതി മറ്റ് പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കണ്ടുവരുന്നത് കേരളത്തിലെ ജനങ്ങളെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

സാങ്കേതികമായ തകരാറുകൾ മൂലമാണ് കാലതാമസം എന്ന് കമ്മീഷൻ വാദിക്കുമ്പോഴും, എന്തുകൊണ്ടാണ് പഴയ രീതിയിൽ വേഗത്തിൽ ഡാറ്റ നൽകാൻ കഴിയാത്തത് എന്നതിന് വ്യക്തമായ മറുപടിയില്ല. പഴയ കാലങ്ങളിൽ നിന്നും മാറി ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആണ് ഇന്ന് നാം ജീവിക്കുന്നത് എന്നത് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്റെ വിശദീകരണത്തെ ദുർബലമാക്കുന്നു.

ഇതിനു പരിഹാരമെന്ത്?

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് വോട്ടറുടെ വിശ്വാസമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം.

1) വോട്ടിങ് മെഷീനിലെ വോട്ടുകൾക്കൊപ്പം വിവിപാറ്റ് സ്ലിപ്പുകൾ പൂർണ്ണമായും എണ്ണുക എന്നതാണ് പ്രധാന പരിഹാരം.
2) വോട്ടെടുപ്പ് കഴിയുന്ന മുറയ്ക്ക് ഓരോ മണ്ഡലത്തിലെയും വോട്ടുകളുടെ ശതമാനം വെബ്സൈറ്റിൽ തത്സമയം അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്യണം.
3) ഓരോ പോളിങ് സ്റ്റേഷനിലെയും കണക്കുകൾ സ്ഥാനാർത്ഥികൾക്ക് അവരുടെ ഏജന്റുകൾ മുഖേന വോട്ടിങ് കഴിഞ്ഞ ഉടനെ തന്നെ കൈമാറുകയും അത് പരസ്യപ്പെടുത്തുകയും വേണം.

വോട്ടിങ് യന്ത്രങ്ങളിൽ ജനങ്ങൾക്കുള്ള വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകും. കേരളത്തിലെ വോട്ടിങ് കണക്കുകൾ പുറത്തുവിടുന്നതിലെ കാലതാമസം ദുരൂഹമാണ്. ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷൻ രാഷ്ട്രീയ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാതെ, സുതാര്യമായി കണക്കുകൾ പുറത്തുവിട്ട് ജനങ്ങളുടെ ആശങ്ക അകറ്റേണ്ടതുണ്ട്. ജനാധിപത്യ വിശ്വാസികൾ ഈ വിഷയത്തിൽ പ്രതികരിക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ജനാധിപത്യം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുവാൻ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. ഭരണഘടനാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും ഇടപെടലുകൾ ഉണ്ടാവണം.

കേരളത്തിൻ്റെ ഇരുൾ അകറ്റിയ ഇടുക്കി ഡാം യാഥാർത്ഥമായിട്ട് അമ്പതാണ്ട്.1964 ൽ ആരംഭിച്ച ഡാം നിർമ്മാണം തൊഴിലാളി സമരങ്ങളും കാലാവസ്ഥയുടെ പ്രാതികൂല്യവും നിമിത്തം ഇഴഞ്ഞാണ് നീങ്ങിയിരുന്നത്. അടിയന്തിരാവസ്ഥ കാലത്താണ് ഇടുക്കി ഡാമിൻ്റെ നിർമ്മാണം തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ പൂർത്തിയായത്. 1976 ഫെബ്രുവരി 12 ന് ഡാമിൻ്റെ ഉദ്ഘാടനം പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി നിർവ്വഹിച്ചു.

ഹൈറേഞ്ചിൻ്റെ മലയോരങ്ങളെ നെടുകെ പിളർക്കുന്ന പെരിയാർ കുറവൻ മലയുടെ അടിവാരത്തുവെച്ച് കേരള കോൺഗ്രസിനെപ്പോലെ പിളർന്ന് ഒരു ഭാഗം ഇടുക്കി വഴിയും മറ്റെ ഭാഗം ചെറുതോണി വഴിയുമാണ് നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഒഴുകിയിരുന്നത്. എങ്കിലും ചെറുതോണിക്ക് താഴെയുള്ള വെള്ളക്കയത്തു വെച്ച് ഇവ തമ്മിൽ യോജിച്ചിരുന്നു. അന്നും ഇന്നും പെരിയാറിന് കുറുകെ കടക്കുക അത്ര എളുപ്പമല്ല ; ചങ്ങാടം വഴിയാണ് ആദ്യകാലത്ത് ഊരാളിമാരും വാഴവര ഭാഗത്ത് നിന്ന് മന്നാൻമാരും മറുകര കണ്ടിരുന്നത്.

1932 ൽ മലങ്കര എസ്റ്റേറ്റ്‌ സൂപ്രണ്ടായിരുന്ന ഡബ്ല്യൂ. ജെ. ജോൺ ഇടുക്കിയിലെ ഘോരവനങ്ങളിൽ നായാട്ടിന്‌ എത്തിയതോടെയാണ്‌ ഇടുക്കി ഡാമിൻ്റെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്. വഴികാട്ടിയായി എത്തിയ ആദിവാസി മൂപ്പൻ കൊലുമ്പനാണ് പുരാണകഥകൾ പറയുന്ന കുറവൻ കുറത്തി മലയിടുക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിനു കാട്ടിക്കൊടുത്തത്.

ആ മലയിടുക്ക് ജോണിനെ ഹഠാദാകർഷിച്ചു. ഇവിടെ ഒരു അണകെട്ടിയാൽ വൈദ്യുതോല്‌പാദനത്തിനും ജലസേചനത്തിനും ഉതകുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി. എഞ്ചനീയറായ സഹോദരന്റെ സഹായത്തോടെ അണക്കെട്ടിന്റെ സാദ്ധ്യതകളെക്കുറിച്ച്‌, തിരുവിതാംകൂർ ഗവൺമെന്റിനു ആദ്യറിപ്പോർട്ടു സമർപ്പിച്ചു.

പിന്നീട് 1937ൽ ഇറ്റലിക്കാരായ അഞ്ജമോ ഒമേദയോ, ക്‌ളാന്തയോ മാസലെ എന്നീ എൻജിനിയർമാർ അണക്കെട്ട്‌ പണിയുന്നതിനനുകൂലമായി പഠനറിപ്പോർട്ടു സമർപ്പിച്ചെങ്കിലും തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ തയ്യാറായില്ല. തുടർന്നും പെരിയാറിനെയും, ചെറുതോണിയെയും ബന്ധിപ്പിച്ച്‌, അണക്കെട്ടു നിർമ്മിക്കാൻ വിവിധ പഠനറിപ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ടായി. എങ്കിലും 1963 വരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു കേന്ദ്ര ആസൂത്രണക്കമ്മിഷന്റെ അംഗീകാരം കിട്ടാൻ.

ഇടുക്കി ഡാം വന്നതോടെയാണ് മലനാട് ജില്ല ഇടുക്കിയായത് .കാനഡയുടെ സാങ്കേതിക സഹകരണത്തോടെയാണ് KSEB ഇടുക്കിയിൽ ഡാം നിർമ്മിച്ചത്. ചെറുതോണിപ്പുഴയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന ജലം ശേഖരിക്കാൻ ചെറുതോണിയിലും കിളിവള്ളിത്തോട്ടിലെ വെള്ളം നഷ്‌ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ കുളമാവിലും ഓരോരോ അണക്കെട്ടുകൾ നിർമ്മിച്ചു. അതിൻ്റെ ഫലമായി നിരവധി കുന്നുകളും ഗ്രാമങ്ങളും ജലസമാധിയിലായി. ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ അയ്യപ്പൻകോവിൽ ക്ഷേത്രവും കുടിയേറ്റഗ്രാമമായ വൈരമണിയും അങ്ങനെയാണ് ഓർമ്മയായത്. ഇടുക്കിഡാമിൻ്റെ പേരിലാണ് 1961ൽ അയ്യപ്പൻകോവിലെ കർഷകരെ നിഷ്കരുണം കുടിയിറക്കിയത്. അതിനെ ത്തുടർന്നാണ് AKG യുടെ സത്യാഗ്രഹം അരങ്ങേറിയത്.

ഇടുക്കി ഡാമിലെ ജലം മൂലമറ്റം പവർഹൗസിൽ എത്തിച്ചാണ് വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. അഞ്ചു കൂറ്റൻ ടർബനുകളാണു് രാപ്പകൽ അവിടെ കറങ്ങുന്നതു്. പവർ ഹൗസിൽ നിന്ന് പുറം തള്ളുന്ന ജലം കുടയത്തുരിനെയും കാഞ്ഞാറിനെയും ഹരിതാഭമാക്കുന്നു. മലയാള സിനിമക്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ലോക്കേഷനാണ് അവിടം. നിരവധി ചിത്രങ്ങളാണ് ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ ചിത്രികരിക്കപ്പെട്ടത്.

കുളമാവിൽ നിന്നുള്ള ടണലിനെ കൂടാതെ വേറെയും തുരങ്കങ്ങളുണ്ട്. നാരക കാനത്ത് നിന്നുള്ള ടണൽ അവയിൽ ഒന്നാണ്. വേനൽകാലത്ത് ഇത് വരണ്ടു കിടക്കും. ഇതുവഴി നിരവധി പേരാണ് മീൻ പിടുത്തത്തിനും മറ്റും ഇടുക്കി ഡാമിൽ പോയിരുന്നത്. അവരിൽ ചിലർ മരിച്ചതിനെ തുടർന്ന് ടണലിന് KSEB ഗ്രില്ലിട്ട് കാവൽ ഏർപ്പെടുത്തി. ഡാം നിർമ്മാണ വേളയിൽ പുറത്തേക്ക് ജലം ഒഴുകി പോകാനായി കുറവൻ മലയിലും ഒരു തുരങ്കം തീർത്തിരുന്നു. പക്ഷേ, ഡാം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അത് സിമിൻ്റിട്ട് അടച്ചു. ഡാം ടോപ്പിലേക്ക് വരാൻ കുറത്തി മലയിലും ടണൽ പണികഴിപ്പിച്ചു. അതു ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കുന്നു. കുറത്തി മലയുടെ ഭാഗത്തായി ഡാമിൻ്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ലിഫ്റ്റുണ്ട്. സുരക്ഷാ പരിശോധനക്കായി നിരവധി ഗ്യാലറികളും നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മൂലമറ്റം പവർഹൗസിന് ആവശ്യമായ ജലം പെരിയാറിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുമെന്നാണ് KSEB കരുതിയത്. എങ്കിലും 3-4 തവണ് ഇടുക്കി ഡാം വറ്റിവരളുകയുണ്ടായി. ഇത് മുന്നിൽ കണ്ട് ഇരട്ടയാറിലും കല്ലാറ്റിലും ഡൈവേർഷൻ ഡാമുകൾ കെട്ടി ടണലുകൾ വഴി ജലം എത്തിച്ചത് ഗുണകരമായി. അതു പോലെ ഇക്കാലയളവിൽ ഇടുക്കി ഡാം നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞതിനെ തുടർന്ന് 3-4 തവണ ചെറുതോണി ഡാമിന്റെ ഷട്ടറുകൾ തുറന്നിട്ടുണ്ട്.

ഇടുക്കി ഡാമിൻ്റെ ക്യാച്ച്മെൻ്റ് ഏരിയയോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ പട്ടയം ലഭിക്കാത്തവരുണ്ട്. 10 ചെയിൻ പ്രദേശമെന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെടുന്നത്. ദീർഘകാലത്തെ സമരത്തിന് ഒടുവിൽ ഇരട്ടയാർ, കല്ലാർ പ്രദേശക്കാർക്ക് പട്ടയം ലഭിച്ചു.എങ്കിലും മേരികുളം കാഞ്ചിയാർ ദേശനിവാസികൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ഇടുക്കി ഡാമിനോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്ന അഞ്ചുരുളി ,കല്യാണതണ്ട്. കാൽവരി മൗണ്ട് തുടങ്ങിയവ വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.

ഇടുക്കിജില്ല കുടിയേറ്റ ഭൂമിയാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് ഏക്കർ ഭൂമി കുടിയേറി കാടു വീട്ടിത്തെളിയിച്ച്‌ പരിസ്ഥിതി നാശം വരുത്തിയെന്ന് മുഖ്യ ധാരയിൽ വിമർശനമുണ്ട്. ഇടുക്കി, ചെറുതോണി, കുളമാവ് അണക്കെട്ടുകളും അതിനോട് ചേർന്ന രണ്ടു ജലശേഖരങ്ങളും (saddle dams) ചേർന്നാൽ ഏകദേശം 60 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതി വരും. ഇത്രയും സ്ഥലത്തെ കാടുകളെയും കുന്നുകളെയും ആണ് ഇടുക്കി ഡാം വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞത്. ഇതിലെ പരിസ്ഥിതി നാശത്തെ കുറിച്ച് ആരും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടില്ല.

_{കവര്‍: ജ്യോതിസ് പരവൂര്‍}

ഈയിടെ ഇന്ത്യൻ വിദ്യാഭ്യാസമേഖലയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ഉത്തർപ്രദേശിലെ ഗൽഗോട്ടിയാസ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാർത്തകൾ. ലോകത്താകമാനം പരിഹാസച്ചുവയിൽ ഇവിടുത്തെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടെ കൈപ്പുണ്യത്തെ കുറിച്ചുള്ള നൂറുകണക്കിന് ട്രോളുകൾ ഇതിനകം വന്നു കഴിഞ്ഞു. മുമ്പ് ഇതേ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ നിന്നും വന്ന ഡ്രൈവറില്ലാബസ്സും, ഇപ്പോൾ AI ഇംപാക്ട് സമ്മിറ്റിൽഅവതരിപ്പിച്ച ‘കുരയ്ക്കുന്ന റോബോട്ടിക് നായ ഒരു ഗൽഗോട്ടിയാസ് മാജിക്കും’ തുടങ്ങി കോവിഡ് കാലത്ത് വൈറസിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ രാജ്യം മുഴുവൻ പാത്രം കൊട്ടിച്ച സംഭവും അടക്കം വിചിത്രമായ ‘ശാസ്ത്രീയ’ അവകാശവാദങ്ങളും ചേർത്തുവായിക്കുമ്പോൾ മനസിലാകുന്നത് അശാസ്ത്രീയത ഒളിച്ചുകടത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല രാഷ്ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് ഒരു യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി എങ്ങനെയാണ് കുടപിടിക്കുന്നത് എന്നതുകൂടിയാണ്. 2026-ലെ ‘AI ഇംപാക്ട് സമ്മിറ്റ്’ തുടങ്ങി പിറകോട്ട് സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ 2020 വരെ നീളുന്ന മുൻകാല സംഭവവികാസങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യതയെയും ശാസ്ത്രബോധത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ്. യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് ഉത്തർപ്രദേശിലായതുകൊണ്ട് (Greater Noida), സംസ്ഥാനത്തെ പല മന്ത്രിമാരും എംപിമാരും എംഎൽഎമാരും സർവ്വകലാശാലയുടെ ഭരണസമിതിയുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുന്നവരാണ്. നിലവിലെ കേന്ദ്ര മന്ത്രിമാരും മുൻ മന്ത്രിമാരും എന്നും ഈ സർവകലാശാലയുടെ ഒപ്പം സഞ്ചരിച്ചവരാണ്.പ്രധാനമത്രി രാജ്യത്തെ മികച്ച സർവ്വകലാശാലകളിലൊന്നായി വിശേഷിപ്പിച്ച ഇവിടെ നിന്നും ഓണററി ഡോക്ടറേറ്റ് ലഭിച്ച പ്രമുഖരിൽ നിധിൻ ഗഡ്‌കരി അടക്കം ധാരാളം പേരുണ്ട്.

2020 മാർച്ച് 22-നാണ് പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ജനങ്ങളോട് കോവിഡ് വൈറസിനെ തുരത്താൻ ‘ജനതാ കർഫ്യൂ’വിന്റെ ഭാഗമായി പാത്രംകൊട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത്, മഹാമാരി താണ്ഡവം ആടി ലോകം എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് ഈ ആഹ്വാനം വരുന്നത്.രാജ്യത്തെ തെരുവോരങ്ങളിൽ, നഗരപ്രാന്ത പ്രദേശങ്ങളിൽ, ഗ്രാമങ്ങളിൽ എല്ലാം സന്ധ്യനേരം പാത്രങ്ങൾ കൂട്ടിമുട്ടുന്ന കലപില ശബ്ദം മുഴങ്ങി. അശാസ്ത്രീയമായ ഈ നീക്കത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി ന്യായീകരിക്കാൻ വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയ പ്രബന്ധത്തിനു ഡോക്ടറേറ്റ് ലഭിച്ചത് ഈ സർവകലാശാലയിൽ നിന്നാണ് . ‘തളികയോ മണിയോ (Thali or Ghanti) മുഴക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ശബ്ദതരംഗങ്ങളിലൂടെ കൊറോണ വൈറസ് നശിക്കുന്നു -സാധ്യതയുള്ള അനുമാനം ‘ എന്നായിരുന്നു പ്രബന്ധത്തിന്റെ വിഷയം. 2020ൽ ഗൽഗോട്ടിയാസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് ഫാർമസിയിലെ റിസർച്ച് സ്കോളർ, ധർമ്മേന്ദ്ര കുമാർ അവതരിപ്പിച്ച (“Corona Virus Killed by Sound Vibrations Produced by Thali or Ghanti”) പ്രബന്ധത്തിലാണ് ഇത് സമർത്ഥിക്കുന്നത്. ആ തിസീസിന്റെ സംഗ്രഹം ഇങ്ങനെയാണ് “കൊറോണ വൈറസുകൾ ഗോളാകൃതിയിലുള്ളതോ പല രൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നതോ ആയ, ഒറ്റ ഇഴയുള്ള (single stranded), പുറംകവചമുള്ള ആർ.എൻ.എ (RNA) വൈറസുകളാണ്. ഇവയ്ക്ക് ഗ്ലൈക്കോപ്രോട്ടീൻ കൊണ്ടുള്ള മുനകളുണ്ട്. ആൽഫ, ബീറ്റ, ഗാമ, ഡെൽറ്റ എന്നിങ്ങനെ നാല് ഉപവിഭാഗങ്ങളാണ് കൊറോണ വൈറസിനുള്ളത്. ഇതിനായി പ്രത്യേക വാക്സിനുകൾ ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. നിലവിൽ ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകർ പിന്തുടരുന്ന ചികിത്സാരീതി സപ്പോർട്ടീവ് തെറാപ്പി മാത്രമാണ്. ഇതിൽ പനിക്കും വേദനയ്ക്കുമുള്ള മരുന്നുകൾ, ശരീരത്തിലെ ജലാംശം നിലനിർത്തൽ, കൃത്രിമ ശ്വസനസംവിധാനങ്ങൾ (Ventilation) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ശബ്ദതരംഗങ്ങളിലൂടെ വൈറസിനെ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് പ്രത്യാശയുണ്ട്. ഇതിന് മുൻകാല ശാസ്ത്രീയ തെളിവുകളുണ്ട്. കൂടാതെ, ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി 2020 മാർച്ച് 22-ന് അഞ്ച് മിനിറ്റ് നേരം ശബ്ദതരംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ രാജ്യത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചത് ഒരു നല്ല തുടക്കമാണ്.” ഇക്കാര്യത്തെ സാധൂകരിക്കുന്ന മറ്റു ഒട്ടേറെ നിഗമനങ്ങളും തെളിവുകളും നിറച്ച ഈ പ്രബന്ധമവതരിപ്പിച്ച് ഡോക്ടറേറ്റ് ലഭിച്ച അതെ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയാണ് 2026ലെത്തുമ്പോൾ കുരയ്ക്കുന്ന നായയുടെ പേരിൽ ലോകത്തിനു മുന്നിൽ നാണക്കേടിന്റെ പ്രതീകമായി ആദ്യം കുരച്ചും പിന്നെ കിതച്ചും നിന്നത്,

പാത്രം കൊട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയാൽ വൈറസ് ചാകുമെന്നത് ന്യായീകരിക്കാൻ തിസീസിൽ അരിസോണ സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞൻ ഓനോ സാങ്കെയുടെ അഭിപ്രായവും ചേർത്തുവെച്ചു. യാന്ത്രിക പ്രകമ്പനങ്ങളിലൂടെ (Mechanical Vibrations) വൈറസുകളെ നിർജ്ജീവമാക്കാൻ സാധിക്കും എന്നതാണത്. എന്നാൽ ഈ വിദേശ പഠനങ്ങളെ, അരിസോണ സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ പഠനങ്ങൾ അടക്കം, തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എന്നും, ഹൈ-ഫ്രീക്വൻസി ലേസർ അല്ലെങ്കിൽ അൾട്രാ സൗണ്ട് ഉപയോഗിച്ച് വൈറസുകളെ നശിപ്പിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയും, പാത്രം കൊട്ടുന്നതും തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലെന്നും ശാസ്ത്രലോകം ഇതിനകം പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.

2026 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഡൽഹിയിലെ ഭാരത് മണ്ഡപത്തിൽ നടന്ന ‘AI Impact Summit’-ൽ ‘Orion’ എന്ന റോബോട്ടിക് ഡോഗ് ഗൽഗോട്ടിയാസ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ മഹത്തായ കണ്ടെത്തൽ എന്ന അവകാശ വാദത്തോടെയാണ് അവിടത്തെ അധ്യാപകർ പ്രദർശിപ്പിച്ചത്.ദേശീയ മാധ്യമങ്ങളും . എന്നാൽ സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ സാങ്കേതിക വിദഗ്ധർ ഇത് ചൈനീസ് കമ്പനിയായ Unitree Robotics-ന്റെ Unitree Go2 എന്ന റോബോട്ടാണെന്ന് മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ കണ്ടെത്തിയതോടെ കള്ളം പൊളിഞ്ഞു. അത് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഇന്ത്യയ്ക്ക് വലിയ നാണക്കേടുണ്ടാക്കി. പിന്നീടുവന്ന ട്രോൾ മഴയിൽ ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രമേന്മ ലോകമെമ്പാടും പരിഹാസത്തിൽ മുങ്ങി. ഈ സംഭവങ്ങളും വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഉന്നതവിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തെ ചില ഗുരുതരമായ പ്രവണതകളിലേക്കാണ് . രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കളുടെ ആഹ്വാനങ്ങൾക്ക് ശാസ്ത്രീയ പരിവേഷം നൽകാൻ സർവ്വകലാശാലകൾ ശ്രമിക്കുന്നതോടെ ലോകത്തിനു മുന്നിൽ ഇന്ത്യൻ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത തകരും.അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടാത്ത അല്ലെങ്കിൽ ശരിയായ പരിശോധനകൾ (Peer review) നടക്കാത്ത ജേണലുകളിൽ ഇത്തരം പ്രബന്ധങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയുടെ ഗവേഷണമികവിനെ ഇല്ലാതാക്കി നാണക്കേടുണ്ടാക്കും. സ്വന്തമായി സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കേണ്ടതിന് പകരം മറ്റുള്ളവരുടേത് വാങ്ങി സ്വന്തമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ധാർമ്മികതയ്ക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല.

കേന്ദ്ര റോഡ് ഗതാഗത-ഹൈവേ മന്ത്രി നിതിൻ ഗഡ്കരി ഓണററി ഡോക്റ്ററേറ്റ് സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് നടത്തിയ “ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തമായ ഗൽഗോട്ടിയാസ് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ഓണററി ബിരുദം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ വലിയ സന്തോഷമുണ്ട്” എന്ന പ്രസ്താവന ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ (2023 മാർച്ച് 22) വന്നത് സംഭവത്തോടെ ട്രോളർമാർക്ക് ക്രിയേറ്റിവിറ്റിക്കുള്ള വഴി ഒരുക്കി. 2023-ൽ “ലോകപ്രശസ്തം” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച സർവ്വകലാശാല വെറും മൂന്ന് വർഷത്തിൽ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ രാജ്യത്തിനു നാണക്കേടുണ്ടാക്കി. വിവാദം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതിന് മണിക്കൂറുകൾക്ക് മുമ്പ് ധ്രുവ് ഗൽഗോട്ടിയ നൽകിയ പത്രക്കുറിപ്പിൽ അവകാശപ്പെട്ടത് യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി 350 കോടി രൂപ AI മേഖലയിൽ നിക്ഷേപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നാണ്. “ഇന്ത്യൻ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ ഇത്ര വലിയ തോതിൽ നിക്ഷേപം നടത്തുമ്പോൾ, AI രംഗത്തെ ഇന്ത്യയുടെ ആഗോള നേതൃത്വം കേവലം ഒരു ആഗ്രഹമല്ല, മറിച്ച് അത് അനിവാര്യമായി മാറും.” എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. ഇത്രയും വലിയ നിക്ഷേപം ഉണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെട്ട സ്റ്റാളിലെ പ്രധാന ആകർഷണം വെറും 2.5 ലക്ഷം രൂപയ്ക്ക് ആമസോണിൽ കിട്ടുന്ന ചൈനീസ് പട്ടിയാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയതോടെയാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ പരിഹാസം ഉയർന്നത്. കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളുടെ കൈപ്പുണ്യം എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് ഇന്ന് ഒരു ഗൽഗോട്ടിയാസ് നാണക്കേടായി മാറി.

കവർ : ജ്യോതിസ് പരവൂർ

പശ്ചിമേഷ്യയിൽ യുദ്ധം തുടരുകയാണ്. ഇറാനിലെ ഭരണാധികാരിയും പരമോന്നത ആത്മീയനേതാവുമായ ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനി വധിക്കപ്പെട്ടതോടെ യുദ്ധം അവസാനിക്കുമെന്ന് ഒരു പ്രതീതി ലോകവ്യാപകമായി ഉണ്ടായി. അമേരിക്കയുടെ കണക്കുകൂട്ടലും വിജ്ഞാപനങ്ങളും അങ്ങനെ ഒരു ധാരണ ഉളവാക്കി എന്നതാണ് വസ്തുത. പക്ഷേ ഇന്ന് യുദ്ധം പതിനൊന്നാം ദിവസത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ആക്രമണങ്ങൾ കൂടുതൽ രൂക്ഷമാകുകയാണ്. കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചക്കാലത്ത് കുവൈറ്റ്, ബഹറിൻ, ഇറാഖ്, ഒമാൻ , യു എ ഇ,ജോർദാൻ ഇസ്രായേൽ, സൗദി അറേബ്യ, ഖത്തർ, അസൈർബൈജാൻ, സൈപ്രസ് തുടങ്ങിയ രാഷ്ട്രങ്ങളെല്ലാം മിസൈൽ ആക്രമണങ്ങൾക്ക് വിധേയമായിരിക്കുന്നു.അതോടെ ഇത് ഇറാനും ഇസ്രായേൽ /യു എസ് ചേരിയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം എന്നതിലുപരി മധ്യേഷ്യ മുഴുവൻ ഉൾപ്പെടുന്ന യുദ്ധമായി. ലെബനോണിൽ മാത്രം മരണം 400 കടക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെ അതിനെ ഇസ്രായേൽ-ഇറാൻ സംഘർഷം എന്ന് പരിമിതപ്പെടുത്തും? മേല്പറഞ്ഞ രാജ്യങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നതിലൂടെ ഇറാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവിടെയെല്ലാം അസ്ഥിരത വരുത്തുവാനും അതിലൂടെ സംഘർഷത്തിന്റെ ആഘാതം ആഗോളതലത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുവാനുമാണ്. ഈ രാജ്യങ്ങളിൽ വർഷങ്ങളിലൂടെ കോടികൾ ചിലവഴിച്ചു അമേരിക്ക പടുത്തുയർത്തിയ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് വലിയതോതിൽ ഉള്ള നാശം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. നഷ്ടങ്ങൾ അതിഭീകരമാണ് എന്നാണ് വിവരം. ഇസ്രായേൽ പ്രതിരോധത്തിന്റെ അപ്രമാദിത്തവും വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നു, ഔദ്യോഗികമായി പുറത്തു വന്നിട്ടില്ലെങ്കിലും. മിക്കവാറും നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത് പശ്ചാത്യസ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ള വാർത്തകളും റിപ്പോർട്ടുകളും ആണല്ലോ.

ഇറാനെ സംബന്ധിച്ച്, കൊല്ലപ്പെട്ടത് ഏറ്റവും സമുന്നതനായ ആത്മീയനേതാവാണ്.അങ്ങനെയൊരാളെ സമാധാനചർച്ചയെന്ന വ്യാജപരിസരം സൃഷ്ടിച്ചു അതിക്രൂരമായ അക്രമണത്തിലൂടെ ഇല്ലാതാക്കിയത് ഇറാനികളിൽ കനത്ത വൈകാരികാഘാതമേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അത് ഫലത്തിൽ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഭിന്നതകളെ അലിയിച്ച് ഐക്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നാണ് സർവസന്നാഹങ്ങളുമായി ആ രാജ്യം യുദ്ധത്തിന് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. ദീർഘയുദ്ധങ്ങൾ ഇറാൻ ജനതയ്ക്ക് പുത്തരിയല്ല. ഇവിടെ അമേരിക്കയുടെ തന്ത്രം പാളിപ്പോയി.

യുദ്ധം തുടരുമെന്നും ഇസ്രായേലിന് വലിയ ആയുധശേഖരം അയക്കുന്നു എന്നും ട്രംപിന്റെ പ്രഖ്യാപനം കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഉണ്ടായി. ഇറാൻ നിരുപാധികമായി കീഴടങ്ങി ഭരണമാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് വരെ യുദ്ധം തുടരുമെന്നാണ് ട്രമ്പിന്റെ പക്ഷം. അത് പക്ഷേ വിചാരിച്ചതുപോലെ എളുപ്പമല്ല എന്നാണ് ഇതുവരെയുള്ള സംഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് വിലയിരുത്താൻ കഴിയുന്നത്. യുദ്ധം ദിവസങ്ങളോ ആഴ്ചകളോ നീളാം എന്നാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വിദഗ്ധപക്ഷം.

ആയത്തുള്ള അലി ഖമേനിയുടെ മരണശേഷം പുത്രൻ മൊജ്താബ ഖമേനി നേതൃസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു. കടുത്ത നിലപാടുകളും സൈനികകേന്ദ്രങ്ങൾക്കുമേൽ സ്വാധീനവും ഉള്ള ആൾ. ഇതുവരെ നടന്ന ആക്രമണങ്ങളിലെ പാറ്റേണിൽ നിന്ന് ഇറാൻ തികച്ചും ആസൂത്രിതമായും വ്യക്തമായ ലക്ഷ്യങ്ങളോടെയും ആണ് ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തുന്നത് എന്നുവേണം കണക്കാക്കുവാൻ. അമേരിക്കൻ സൈനികകേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് അപ്പുറം ഗൾഫ് രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ എണ്ണ ഉൽപാദന കേന്ദ്രങ്ങളെയും പ്രമുഖർ താവളമാക്കാവുന്ന ഹോട്ടലുകളെയും വിമാനത്താവളങ്ങളെയും കൃത്യമായി ടാർഗറ്റ് ചെയ്യുന്നു.ഹോർമുസ് കടലിടുക്ക് അടച്ചതോടെ നൂറുകണക്കിന് കപ്പലുകളുടെ യാത്രയ്ക്ക് ഭംഗം വരുന്നു. അവ എന്നത്തേയ്ക്ക് എവിടെ കരയടുപ്പിക്കാനാവുമെന്നത് ഊഹാതീതമാണ്.ചരക്കിന്റെ കാലാവധി, ജീർണസാധ്യത ( perishability ) എന്നിവ ഉയർത്തുന്ന നഷ്ടസാദ്ധ്യതകൾ ഏറെ.പല സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും നിരവധി കപ്പലുകൾ എന്ന് തീരമടുക്കുവാനോ ചരക്കിറക്കുവാനോ സാധ്യമാകുമെന്ന് അറിയാതെ ചിന്നിച്ചിതറിയ അവസ്ഥയിലാണ്. യുദ്ധം ഇന്ന് അവസാനിക്കുകയാണെങ്കിൽ പോലും ഈ മേഖല പൂർവസ്ഥിതിയിലേക്ക് എത്തുവാൻ മാസങ്ങളോ വർഷങ്ങളോ വേണ്ടിവരും. പുതിയതായി ഏർപ്പെടുത്തിയ യുദ്ധ അധികചുങ്കം കനത്ത സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയാണ് ഉണ്ടാക്കുക. ഇനിയുള്ള ചരക്കുനീക്കങ്ങൾക്ക് കരയിലൂടെയുള്ള മറ്റുമാർഗങ്ങൾ ആലോചിക്കേണ്ടിവരും.

ഇതിന്റെ മറുവശം വിവിധരാജ്യങ്ങളിൽ അവശ്യസാധനങ്ങളുടെ ലഭ്യത തടസ്സപ്പെടുകയും തന്മൂലം വിലക്കയറ്റം ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും എന്നതാണ്.

എയർലൈൻ ഇൻഡസ്ട്രിയും നിശ്ചലാവസ്ഥയിലാണ്. ഭീമമായ നഷ്ടങ്ങൾ.ടൂറിസം, റീറ്റൈൽ ബിസിനസ്, എന്നിവയും ബാധിക്കപ്പെട്ടു . റമദാൻ കാലമാണ് ഗൾഫ് മേഖലയിൽ എല്ലാവിധ ബിസിനസ്സുകളുടെയും പുഷ്കലകാലം. ആ മാസങ്ങളിൽ തന്നെ യുദ്ധം ഉണ്ടായി എന്നത് പ്രതിസന്ധിയുടെ ഗൗരവം വർധിപ്പിക്കുന്നു. ആളുകൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് കുറഞ്ഞു. Shopping അവശ്യവസ്തുക്കളിലേയ്ക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു. ആഡംബര വിപണി മന്ദീഭ വിക്കുകയാണ്. ഇഫ്താർ വിരുന്നുകൾ കുടുംബവൃത്തങ്ങളിലേയ്ക്ക് പരിമിതപ്പെടുന്നതിനാൽ റെസ്റ്റാറന്റുകൾ ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. മേഖലയിലേക്കുള്ള ചരക്കുനീക്കം അനിശ്ചിതമായി തടസ്സപ്പെട്ടത് ഏഷ്യൻ, ആഫ്രിക്കൻ,ലാറ്റിനമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലെ ഉൽപാദകരെയും പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുന്നുണ്ട്.

ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഒരു നിക്ഷേപകേന്ദ്രമാണ് ദുബായ്. ലോകമെമ്പാടുമുള്ളവർ ബിസിനസ്, പാർപ്പിട ആവശ്യങ്ങൾക്ക് റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മേഖലയിൽ നടത്തുന്ന നിക്ഷേപങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് ദുബായ് മോഡൽ പടുത്തുയർത്തിയിരിക്കുന്നതും വികസിക്കുന്നതും. ആ ബിസിനസ് ആശയത്തെയും പ്രയോഗത്തെയുമാണ് കൃത്യമായും ഇറാൻ ലക്ഷ്യം വെച്ചിട്ടുള്ളത്. റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് മേഖലയിൽ ഡിമാന്റിലും വിലയിലും വൻ വീഴ്ചകൾക്ക് സാധ്യതയുണ്ട്. വീണ്ടെടുപ്പുകൾക്ക് വർഷങ്ങൾ വേണ്ടിവരും. ഇതിന്റെ ഫലം ദൂരവ്യാപകവും ബഹുതലസ്പർശിയും ആയിരിക്കും. അത് യാദൃച്ചികമല്ല. ഒരു യുദ്ധലക്‌ഷ്യം തന്നെയാണ്. തങ്ങളുടെ ബിസിനസ്‌ മോഡൽ കൈവരിച്ചിട്ടുള്ള image തകർന്നിട്ടില്ല എന്ന് ഉയർത്തിക്കാട്ടുവാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുകൊണ്ടാണ് ദുബായ് ആക്രമണങ്ങൾക്കിടയിലും വ്യോമഗതാഗതം പുനസ്ഥാപിക്കുന്നതും ജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷയെ കുറിച്ച് ആവർത്തിച്ചു ഉറപ്പ് നൽകുന്നതും.

ഈ യുദ്ധം മേഖലയിലെ ജനങ്ങളെ എങ്ങനെയാണ് ബാധിക്കുക എന്നതും പ്രധാനമാണ്. ഓരോ ജനതയും ഇത്തരം അവസ്ഥകളെ വ്യത്യസ്ത രീതിയിലാണ് നേരിടുക.പൊതുവേ അറബ് വംശജരായ പൗരന്മാർ പ്രത്യേകിച്ചും ജി സി സി ഇതര രാജ്യങ്ങളിലെ അറബ് വംശജർ അസാധാരണമായ മന:സാന്നിധ്യത്തോടെയാണ് യുദ്ധത്തിനെ നേരിടുന്നത്. തങ്ങൾ കുട്ടികളായിരുന്നപ്പോഴും വിദ്യാർഥികൾ ആയിരുന്നപ്പോഴും യുവാക്കളായപ്പോഴും യുദ്ധത്തോടൊപ്പം ജീവിച്ചു എന്നതാണ് അവരുടെ അനുഭവപാഠം.എന്നാൽ പെട്ടെന്ന് ഭയത്തിന് കീഴടങ്ങുന്നവരാണ് പല ഏഷ്യൻ രാജ്യക്കാരും. എവിടെയെങ്കിലും ഒരു കലാപം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ആദ്യം സ്ഥലം വിടുന്നത് വെള്ളക്കാരാണ്. യൂറോപ്പിലെയും അമേരിക്കയിലെയും സർക്കാരുകളും ആവശ്യക്കാർക്ക് ഒഴിഞ്ഞു പോകാനുള്ള അവസരം ഒരുക്കുന്നുണ്ട്. ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ ധനവാന്മാരെ സംബന്ധിച്ചും ഏറെക്കുറെ ഇത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ഇന്ത്യക്കാർ അടങ്ങുന്ന ഗൾഫ് കുടിയേറ്റക്കാർ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും മേഖല വിട്ടു പോവുകയില്ല. സാഹചര്യങ്ങളുമായി പരമാവധി പൊരുത്തപ്പെട്ട് പിടിച്ചുനിൽക്കുവാൻ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ അവർക്ക് പ്രാപ്തി നൽകിയിരിക്കുന്നു. സമാധാനകാലത്തും വിദേശത്ത് പ്രതിസന്ധികൾ ഉണ്ടായാൽ അത് കഴിയുന്നത്ര നാട്ടിൽ അറിയിക്കാതെ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നവരാണ് ഇവർ. ഇപ്പോഴും അതുതന്നെയാണ് അവർ ചെയ്യുന്നത്. രാത്രിയും പകലുമെന്നില്ലാതെ മിസൈ ലുകളും ഡ്രോണുകളും അലർട്ടുകളും മുഴങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ സ്ഥൈര്യവും താങ്ങൽശേഷിയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയാണ്. വലിയ സ്ഥാപനങ്ങൾ ജീവനക്കാർക്ക് വേണ്ടി കൗൺസലിങ്ങും സാന്ത്വനസംവാദങ്ങളും നടത്തുമ്പോൾ ഈ സൗകര്യങ്ങളൊന്നും ലഭിക്കാത്തവരാണ് കുറച്ചുകൂടി താഴെക്കിടയിലുള്ള ഭൂരിപക്ഷം. തുടർച്ചയായി സ്ഫോടനങ്ങളും അലട്ടുകളും കേട്ട് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, ഉണർന്ന് കരയുന്ന കുട്ടികളുമായി പെടാപ്പാട് പെടുന്നവർ…അർധരാത്രിയിൽ പട്ടാളക്കാരുടെ മുട്ടുകേട്ട് വാതിൽ തുറക്കുകയും വാസസ്ഥലം വെടിഞ്ഞു അഭയകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നവർ … ഒന്നും എളുപ്പമല്ല കാര്യങ്ങൾ അത്ര ലഘുതരവുമല്ല.

മറ്റു ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ബഹറിനിൽ വ്യാപകമായ ആക്രമണങ്ങളും നാശനഷ്ടങ്ങളും ഉണ്ടായതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. സുന്നികളുടെ ഭരണം നടക്കുന്ന രാജ്യത്ത് ആ വംശത്തിൽ പെട്ടവർ പ്രത്യേക ആനുകൂല്യങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരും സമ്പന്നരുമാണ്. ഭൂരിപക്ഷം വരുന്ന ഷിയാക്കൾ പിന്നോക്കാവസ്ഥയിലുമാ ണ്. ബഹറിനിൽ ആക്രമണങ്ങളെ തുടർന്ന് വിവിധ ജനവിഭാഗങ്ങൾ പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തി. ഇതും കാണിക്കുന്നത് സുനിശ്ചിതമായ ലക്ഷ്യങ്ങളോടെയാണ് ഇറാൻ നീങ്ങുന്നത് എന്നാണ്.

റഷ്യ ഇറാന് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചൈന അമേരിക്കയുടെ ആക്രമണത്തിനെതിരെ നിലപാടെടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഈ രണ്ടു വൻ ശക്തികളുടെ ഇറാൻ പിന്തുണ എത്രത്തോളം ഉണ്ടാകുമെന്ന് അറിയാനി രിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.

മൂന്നുകൊല്ലങ്ങളായി തുടരുന്ന ഉക്രൈൻ- റഷ്യ യുദ്ധം യൂറോപ്പിന് പുറത്തു മറ്റ് രാജ്യങ്ങളെ കാര്യമായി നേരിട്ട് ബാധിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ ഗൾഫ് യുദ്ധത്തിന്റെ ആഘാതം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ഗൾഫിലെ എണ്ണസ്രോതസ്സുകളിൽ ആക്രമണം ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത കണക്കിലെടുത്ത് ഉത്പാദനം നിർത്തിവയ്ക്കാൻ ഉള്ള തീരുമാനം പരിഗണനയിലാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രകൃതി വാതക ഉൽപാദകരായ ഖത്തർ അതിന്റെ ഉൽപാദനം നിർത്തിവച്ചിരിക്കുന്നു. ഫലം ആഗോളമായി ഇന്ധനങ്ങളുടെ ദൗ ർലഭ്യവും വിലക്കയറ്റവും ആയിരിക്കും ഇപ്പോൾ തന്നെ 110 ഡോളറിൽ എത്തിയ എണ്ണ വില 150 വരെ ഉയരാം എന്ന് അധികൃതർ പ്രഖ്യാപിച്ചുകഴിഞ്ഞു. യൂറോപ്പിൽ ഇന്ധനവിലക്കയറ്റം പ്രാബല്യത്തിലായി.ഇന്ത്യയിലും പാചകവാതകത്തിന്റെ വില വർദ്ധിപ്പിച്ചു. പെട്രോളിയം ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വിലവർദ്ധനവ് എല്ലാ മേഖലയേയും ബാധിക്കും. ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഗുരുതരം ആയിരിക്കും എന്ന് പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.അതു തന്നെയായിരിക്കണം ഇറാൻ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്. മദ്ധ്യേഷ്യൻ സംഘർഷം ഒരാഗോള പ്രശ്നമാക്കുക, അതുവഴി ദീർഘകാലമായുള്ള അസ്ഥിരതയ്ക്കും അക്രമങ്ങൾക്കും അമേരിക്കൻ -ഇസ്രായേൽ സഖ്യത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾക്കും തങ്ങൾക്ക് സ്വീകാര്യമായ ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാക്കാൻ ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ കക്ഷികളുടെയും മേൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുക. ഒരു ബി.ബി.സി ചർച്ചയിൽ യു. എൻ വക്താവ് പറഞ്ഞത് , യുദ്ധം ബാധിച്ച സർക്കാരുകൾ ഇപ്പോൾ ദിനം പ്രതി ഒരു ബില്യൺ ഡോളർ വരെ ചിലവഴിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാണ്!

ഇറാനെ അടിയറവ് പറയിച്ചു ഇപ്പോഴത്തെ സർക്കാരിനെ നിലത്തിറ ക്കി പാവഭരണം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള അമേരിക്കയുടെ ശ്രമം വിജയിക്കുമോ ?

അതോ ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങൾ ഭിന്നതകൾ മാറ്റിവെച്ച് പ്രദേശത്തുള്ള ദീർഘകാല പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശാശ്വത പരിഹാരം കാണാൻ ക്രിയാത്മകമായ പങ്കുവഹിക്കുമോ? ചൈന,റഷ്യ,നാറ്റോ പങ്കാളികൾ എന്നിവർ ലോകതാല്പര്യത്തിന് മുൻ‌തൂക്കം നൽകി ഇടപെടുമോ?

ലോകം ഒരു മൂന്നാം മഹായുദ്ധത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ എത്തുകയും സമാധാന സംഘടനകൾ മൃതപ്രായരാവുകയും അമേരിക്ക മാത്രം എന്ന് ഊറ്റം കൊള്ളുന്ന ഒരു പ്രസിഡന്റ് ആരാജ്യത്തിൽ ഭരണം തുടരുകയും തങ്ങളുടെതുമാത്രമായ ദൈവം അരുളിച്ചെയ്ത വാഗ്ദത്തഭൂമി സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ ഇസ്രായേൽ കുതന്ത്രങ്ങൾ മെനയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ കാലം എന്താണ് നേടുക? നാളേയ്ക്ക് ബാക്കിവെയ്ക്കുക?

_{(സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നും പരിചയക്കാരിൽ നിന്നും ലഭിച്ച വിവരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കിയത്)}

_{കവര്‍: ജ്യോതിസ് പരവൂര്‍}

ഫെബ്രുവരി 2 ന്, ബെംഗളൂരുവിലെ ഫ്രീഡം പാർക്കിൽ കർണാടകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ പതിനായിരത്തോളം ഗ്രാമീണ തൊഴിലാളികൾ ഒരു മഹാപഞ്ചായത്തിനായി ഒത്തുകൂടി. മഹാത്മാഗാന്ധി ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി നടപ്പിൽ വന്നതിന്റെ 20-ാം വാർഷികമായിരുന്നു അന്ന്. ഒരു തിങ്കളാഴ്ച. വാരാന്ത്യത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ നിന്ന് പ്രവൃത്തി ദിനങ്ങളുടെ നെട്ടോട്ടങ്ങളിലേക്ക് നഗരം മടുപ്പോടെ ഉണരുന്ന നേരത്ത് അവിടെയെത്തിയ തൊഴിലാളികളുടെ ആലോചനകളും പ്രവൃത്തി ദിവസങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ, അത് അവധിക്ക് ശേഷം തങ്ങളുടെ തൊഴിലുകളുടെ വിരസതയിലേക്ക് ഉറക്കമുണർന്ന മധ്യവർഗ നഗരവാസികളുടെ ‘മൺഡേ ബ്ലൂസ്’ ആയിരുന്നില്ല.

രണ്ടു മാസം മുമ്പ് കേന്ദ്രസർക്കാർ ഇല്ലാതാക്കിയ നരേഗ എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്ന മഹാത്മാഗാന്ധി ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് നിയമം (MGNREGA) പുനഃസ്ഥാപിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാനായിരുന്നു ബെലഗാവി, റായ്ച്ചൂർ, ഹുബ്ബള്ളി, ബാഗൽകോട്ട്, ചിത്രദുർഗ്ഗ, തുംകൂർ തുടങ്ങി പല ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും ദൂരങ്ങൾ താണ്ടി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭരണ സിരാകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ആ തൊഴിലാളികളെത്തിയത്.

‘വികസിത് ഭാരത് – ഗാരന്റീ ഫോർ റോസ്ഗർ, അജീവിക മിഷൻ (ഗ്രാമീൺ)’ അഥവാ VB-GRAM G ആയി നരേഗക്ക് രൂപാന്തരം വരികയാണ്. അത് വെറുമൊരു പുനർനാമകരണം മാത്രമായിരിക്കില്ലെന്ന തീർത്തും ന്യായമായ ആശങ്ക സമരപ്പന്തലിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. തൊഴിൽ വ്യക്തിയുടെ നിയമപരമായ അവകാശമാണെന്നതായിരുന്നു ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആദർശം. പുതിയ നിയമവും തൊഴിലുറപ്പിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്രയും നാളത്തെ പോലെ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ചല്ല, ഓരോ വർഷവും എത്ര തുക വകയിരുത്തിയിരിക്കും എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും ഈ നിയമത്തിനകത്തെ തൊഴിൽ ലഭ്യത. നിർദിഷ്ട മാനദണ്ഡങ്ങളനുസരിച്ച് കേന്ദ്രീകൃതമായി കേന്ദ്ര സർക്കാർ വിജ്ഞാപനം ചെയ്ത പ്രദേശങ്ങളിലേക്കായി മാത്രമായിരിക്കും ഈ തുക വകയിരുത്തപ്പെടുക.

മാത്രമല്ല, മുമ്പ് അവിദഗ്ധ തൊഴിലാളികളുടെ വേതനം നൂറ് ശതമാനവും കേന്ദ്രമായിരുന്നു നൽകിയിരുന്നതെങ്കിൽ ഇപ്പോഴത് മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലും 60 ശതമാനം സംസ്ഥാനവും 40 ശതമാനം കേന്ദ്രവും എന്ന അനുപാതത്തിലേക്ക് മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളുടേതായി മാറും പദ്ധതി നടത്തിപ്പിന്റെ മുഖ്യ ഉത്തരവാദിത്തം. സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പണമില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ തൊഴിൽ ദിനങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കേണ്ടി വരും.

വിതയുകൊയ്ത്തും പോലെ കാർഷികവൃത്തി ഏറ്റവും കൂടുതലായി നടക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ വർഷത്തിൽ രണ്ടു മാസം വരെ VB-GRAM G തൊഴിലുകൾ നിർത്തിവെക്കാനും നിയമം വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇത് തൊഴിലാളികളെ കുറഞ്ഞ കൂലിക്ക് സ്വകാര്യ ഭൂവുടമകളുടെ കൃഷിയിടങ്ങളിൽ പണിയെടുക്കാൻ നിർബന്ധിതരാക്കും. തദ്ദേശ സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ അധികാരം ഈ നിയമം കവർന്നെടുക്കുന്നു എന്നതാണ് വേറൊരു പരാതി. ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന പ്രാദേശിക ആവശ്യങ്ങൾക്കു പകരം , കേന്ദ്രത്തിന്റെ പി.എം. ഗതി ശക്തി പോലുള്ള വൻകിട അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസന പദ്ധതികൾക്ക് മുൻഗണന നൽകാൻ ഗ്രാമസഭകൾ നിർബന്ധിതരാകും.

ആ മഹാപഞ്ചായത്തിൽ എത്തിയവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ദളിതരും, സാമൂഹികമായും സാമ്പത്തികമായും ഏറ്റവും പിറകിലുള്ളവരുമായ തൊഴിലാളികളും ആയിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയെ അതിജീവനോപാധിയായി കണ്ടു വരുന്നവർ. സ്ത്രീകളായിരുന്നു കൂടുതലും. എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയുടെ ഗുണഭോക്താക്കളുടെ പരിച്ഛേദം തന്നെയായിരുന്നു ആ തൊഴിലാളി കൂട്ടം. കണക്കുകൾ പറയുന്നത് ഇന്ത്യയിലാകെ 25 കോടിയിലധികം ആൾക്കാർ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയിൽ പേരു ചേർത്തിട്ടുണ്ട് എന്നാണ്. അതിൽ പകുതിയിലേറെയും സ്ത്രീകളാണ്. പദ്ധതിയുടെ ഗുണഭോക്താക്കളിൽ മൂന്നിലൊന്നിലേറെ ദളിതരും ആദിവാസികളുമാണ്.

ഫ്രീഡം പാർക്കിൽ സമരപ്പന്തലിലിരുന്ന് അവർ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മുഴക്കി. ചിലർ വേദിയിൽ കയറി എന്തുകൊണ്ട് പുതിയ നിയമം പഴയ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിക്ക് പകരമാകില്ല എന്നു വിശദീകരിച്ചു: മറ്റു തൊഴിലുകളില്ലാത്ത അവസരങ്ങളിൽ ഈ പദ്ധതി എങ്ങനെ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന് കൈത്താങ്ങായിരുന്നെന്ന്; ഭൂരഹിതർക്കും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവർക്കും അതെങ്ങനെ തൊഴിലിനപ്പുറം ആത്മവിശ്വാസവും സ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകിയെന്ന്; സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിൽനിന്ന് കുടിയിറങ്ങി നഗരങ്ങളിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുന്നതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടതെങ്ങനെയെന്ന്.

ഒറ്റപ്പെട്ട അനുഭവസാക്ഷ്യങ്ങളല്ല ഇവയൊന്നും. നടത്തിപ്പിൽ നരേഗ ഗ്രാമീണ ദരിദ്രരുടെ ജീവിതത്തിലുണ്ടാക്കിയ ഗുണപരമായ മാറ്റങ്ങളെ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്ന നിരവധി വസ്തുനിഷ്ഠ പഠനങ്ങൾ ലഭ്യമാണ്.

രണ്ട് പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പായിരുന്നു ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി നടപ്പിൽ വന്നത്. കായികാധ്വാനത്തിന് തയ്യാറുള്ള ഏതൊരു കുടുംബത്തിനും കുറഞ്ഞത് 100 ദിവസത്തെ ജോലിയെന്നതായിരുന്നു ആ പദ്ധതിയുടെ ലക്ഷ്യം. ഇന്ത്യയുടെ ആത്മാവ് കുടികൊള്ളുന്നത് ഗ്രാമങ്ങളിലാണെന്ന് രാഷ്ട്രപിതാവ്‍ നിരന്തരമായി ഓർമ്മിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും നമ്മുടെ ഭരണകർത്താക്കളുടെ വികസന സങ്കല്പങ്ങളെപ്പോഴും ഏറിയകൂറും നഗരകേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നു. അതിനൊരപവാദമായിരുന്നു ഒന്നാം യുപിഎ സർക്കാർ നടപ്പിലാക്കിയ ഈ നിയമം.

ഇന്ത്യയിൽ നിയോലിബറൽ സാമ്പത്തിക പരിഷ്‌കാരങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ച മൻമോഹൻ സിംഗിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സർക്കാർ ഇങ്ങനെയൊരു പദ്ധതിക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത് ഒരു വിരോധാഭാസമായി തോന്നാം. എന്നാൽ ഒന്നോർത്താൽ അതിൽ അസ്വാഭാവികതയില്ലായിരുന്നു. കാരണം നിലനിൽക്കാൻ പാർലമെന്റിൽ ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ പിന്തുണ ആ സർക്കാരിന് ആവശ്യമായിരുന്നു. പുതിയ ഭരണത്തിന്റെ സുഗമമായ നടത്തിപ്പിനായി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട പുരോഗമന ചിന്താഗതിക്കാരായ സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകരും സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഉൾപ്പെട്ട ദേശീയ ഉപദേശക സമിതി ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി, വിവരാവകാശം, ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ ബിൽ തുടങ്ങിയ ജനപക്ഷ നിയമങ്ങൾക്ക് രൂപംകൊടുത്തു.

എങ്കിലും പൂർണമായ അനുരഞ്ജനം അസാധ്യമായ പരസ്പര വിരുദ്ധങ്ങളായ ലോകവീക്ഷണങ്ങൾ രണ്ടു ദിശകളിലേക്ക് വഴിനടത്താൻ ശ്രമിച്ച ഒരു സർക്കാരിന് അതേപോലെ ദീർഘനാൾ തുടരാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. പുരോഗമന പക്ഷം വിട്ടു നിൽക്കാൻ നിർബന്ധിതരായ യുപിഎയുടെ രണ്ടാം സർക്കാർ പൂർണ്ണമായും ചങ്ങാത്ത മുതലാളിത്തത്തിന്റെയും നവലിബറലിസത്തിന്റെയും ദിശയിലേക്ക് തിരിച്ചു നടന്നു. എങ്കിലും ധീരവും മാതൃകാപരവുമായ ഒരു പരീക്ഷണത്തിന്റെ ലെഗസി ആയി ആ നിയമങ്ങൾ തുടർന്നു.

2014 ൽ അധികാരത്തിലെത്തിയ തീവ്ര വലതുപക്ഷ ബിജെപി സർക്കാരിന് സ്വാഭാവികമായും ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി മുന്നോട്ട് വെച്ച വികസന പരിപ്രേക്ഷ്യം സ്വീകാര്യമായിരുന്നില്ല. നരേന്ദ്ര മോദി അതിനെ കണ്ടത് യുപിഎയുടെ പരാജയങ്ങളുടെ ജീവിക്കുന്ന സ്മാരകമായിട്ടാണ്. “After so many years in power, all you were able to deliver is for a poor man to dig ditches a few days a month.” 2015 ൽ ലോകസഭയിൽ അദ്ദേഹം പരിഹസിച്ചു.

പുച്ഛമായിരുന്നെങ്കിലും ഈ പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇത്രയും നാളായി ബിജെപിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. കഴിഞ്ഞ പത്തു സാമ്പത്തിക വർഷങ്ങളിലെ കണക്കുകൾ നോക്കിയാൽ ഇതു വ്യക്തമാകും. അവസാന വർഷം (2024-25) ഒഴികെ എല്ലാ വർഷവും ബജറ്റിൽ വകയിരുത്തിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിക്കായി ചെലവഴിക്കുവാൻ സർക്കാർ നിർബന്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നു കാണാം. 2024-25 ലാകട്ടെ അധിക വിഹിതം അനുവദിക്കേണ്ടി വന്നില്ലെങ്കിലും, ആ വർഷമായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ തുക ബജറ്റിൽ തൊഴിലുറപ്പിനു വേണ്ടി മാറ്റി വെച്ചത്. 86,000 കോടി രൂപ. ഓരോ വർഷവും മുൻകൂട്ടി കണക്കാക്കുന്ന തൊഴിൽ ആവശ്യകതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഈ പദ്ധതിക്കുള്ള ബജറ്റ് വിഹിതം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. തൊഴിലാവശ്യമുള്ളവർ കണക്കാക്കിയതിലും കൂടുതലുണ്ടെന്ന് വരുമ്പോൾ അധിക ഫണ്ട് അനുവദിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് പോലും ദേശീയതലത്തിൽ വർഷങ്ങളായി ഈ പദ്ധതി ആവശ്യക്കാർക്ക് വേണ്ട തൊഴിൽ നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് കാണിക്കുന്ന പഠനങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.

അതായത് ഈ കാലമത്രയും പ്രധാനമന്ത്രി ആഗ്രഹിച്ച പോലെ യുപിഎ സർക്കാരിന്റെ പരാജയങ്ങളുടെ ജീവനുള്ള സ്മാരകമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് നാട്ടിലെ തൊഴിലില്ലായ്മയ്ക്ക് വാചാടോപങ്ങൾക്കപ്പുറം സുസ്ഥിരമായ ഒരു പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ പരാജയപ്പെട്ട ഒരു സർക്കാരിനോടുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായാണ് തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി തുടർന്നത് എന്നർത്ഥം. ആ സ്ഥിതിക്ക് മാറ്റം വന്നിട്ടില്ലെന്നും, തങ്ങൾക്ക് മറ്റൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ ‘തൊഴിലുറപ്പിന്’ പോകാനുള്ള അവസരം കൂടി നിഷേധിക്കപ്പെടുകയാണ് പുതിയ നിയമത്തിലൂടെ സംഭവിക്കുകയെന്നുമുള്ള ബോധ്യം തൊഴിലാളികൾക്കുണ്ട്.

ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി ഉറപ്പു നൽകുന്ന 100 തൊഴിൽ ദിനങ്ങൾക്കു പകരം 125 തൊഴിൽ ദിനങ്ങളാണ് VB-GRAM G വാഗ്‌ദാനം ചെയ്യുന്നത്. തൊഴിൽ എന്നത് നിയമപരമായ ഒരു അവകാശമല്ലാതായി തീരുന്നു എന്ന പരാതിയെ അധിക തൊഴിൽ ദിനങ്ങളെന്ന പ്രതീക്ഷ കൊണ്ട് തീർക്കാമെന്ന് സർക്കാർ കരുതുന്നുണ്ടെന്ന് വേണം കരുതാൻ; ഈ ഒരു കാര്യത്തിലൂന്നിയുള്ള പ്രചാരണങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ. കർണാടകയിൽ മാത്രമല്ല രാജ്യത്തെമ്പാടും പുതിയ തൊഴിലുറപ്പ് നിയമത്തിനെതിരായുള്ള ഗ്രാമീണ തൊഴിലാളികളുടെ പ്രതിഷേധങ്ങൾ ശക്തമാകുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോൾ നടന്നു വരുന്ന സമരപരിപാടികൾക്കൊപ്പം ഇത്തരം മഹാപഞ്ചായത്തുകൾ വരും ദിവസങ്ങളിൽ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ തലസ്ഥാനങ്ങളിലും നടത്താനാണ് തൊഴിലാളി സംഘടനകൾ തയ്യാറാകുന്നത്.

കേന്ദ്രസർക്കാർ ഈ പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ ശക്തി തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട് എന്ന് തീർച്ചയാണ്. പത്രങ്ങളിലും ടിവിയിലുമൊക്കെ വലിയ പണം മുടക്കി പുതിയ നിയമത്തെ വിശദീകരിക്കാനായി നൽകുന്ന പരസ്യങ്ങൾ അതിനു തെളിവാണ്. സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ നിത്യജീവിതത്തിലെ ആനുഭവിക യാഥാർഥ്യങ്ങൾ തീർത്തും വിപരീതമാണെങ്കിൽ വലിയ അവകാശവാദങ്ങളുടെ കെട്ടുകാഴ്‌ചകൾ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം കിട്ടില്ലെന്ന് കഴിഞ്ഞ തിരഞ്ഞെടുപ്പോടെ സർക്കാരിന് ബോധ്യമായതാണ്. കർഷക സമരങ്ങൾ പോലുള്ള സാധാരണ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ പുകയുന്ന അസംതൃപ്തികളുടെ ബഹിർസ്ഫുരണങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഭരണപക്ഷത്തിനേൽപ്പിച്ച ആഘാതം ചെറുതായിരുന്നില്ല.

എന്തൊക്കെ കുറവുകളുണ്ടെങ്കിലും പാർലമെന്ററി ജനാധിപത്യം നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം കാലം ഏകപക്ഷീയമായ തീരുമാനങ്ങൾക്കും പൊള്ളയായ വാഗ്ദാനങ്ങൾക്കും പരിമിതികളുണ്ടെന്ന് ഭരണകൂടത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനായി എന്നതാണ് സമീപകാല കർഷക സമരങ്ങളുടെ പ്രസക്തി. 2018 ൽ നാസിക്കിൽ നിന്നും മുംബൈയിലേക്ക് നടന്ന കിസാൻ ലോംഗ് മാർച്ചിലായിരുന്നു അവയുടെ തുടക്കമെന്ന് പറയാം. ആ ദൂരമത്രയും നടന്നു തീർത്ത പ്രതിഷേധക്കാരുടെ വിണ്ടു കീറിയ കാലുകളുടെ ചിത്രം രാജ്യം കടന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാർഷികപ്രതിസന്ധിയുടെ തീവ്രതയും തീക്ഷ്ണതയും വെളിവാക്കുന്ന ബിംബമായി മാറി.

ഒരു ഞായറാഴ്ച വൈകീട്ടായിരുന്നു ആ കർഷകർ മുംബൈയുടെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേർന്നത്. നഗരത്തിൽ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നടക്കാനിരിക്കുന്ന പത്താം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ബോർഡ് പരീക്ഷകൾ തടസ്സമുണ്ടാകാതിരിക്കാൻ അവർ രാത്രി മുഴുവൻ നടന്ന് പുലർച്ചെ 5:00 മണിക്ക് സമര സ്ഥലമായ നഗര മധ്യത്തിലുള്ള ആസാദ് മൈതാനിയിൽ എത്തി. മഹാനഗരത്തിലെ മധ്യവർഗം അവരുടെ സന്ദേഹങ്ങളെ കൈവെടിഞ്ഞ് സമരക്കാരെ പൂർണമനസ്സോടെ സ്വീകരിച്ചു. അസാധാരണമായ ഒരു ഐക്യദാർഢ്യത്തിന്റെ ദൃശ്യങ്ങൾക്കായിരുന്നു നഗരം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത്. നൂറു കണക്കിന് മുംബൈക്കാർ തെരുവുകളിൽ നിരന്ന് മാർച്ച് നടത്തുന്ന കർഷകർക്ക് വെള്ളവും ബിസ്‌ക്കറ്റും ചെരുപ്പും വിതരണം ചെയ്തു.

അഖിലേന്ത്യാ കിസാൻ സഭയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഈ പ്രക്ഷോഭം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമായി ഒതുങ്ങിയില്ല. 2020 ൽ കേന്ദ്ര സർക്കാർ ചർച്ച കൂടാതെ പാസാക്കിയ മൂന്ന് കാർഷിക നിയമങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രധാനമായും പഞ്ചാബ്, ഹരിയാന, യുപി എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ലക്ഷക്കണക്കിന് കർഷകർ സംയുക്ത കിസാൻ മോർച്ചയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദില്ലിയുടെ അതിർത്തികളിൽ ഒരു വർഷത്തിലേറെ തമ്പടിച്ചു. 2021 അവസാനത്തോടെ സർക്കാർ ഈ നിയമങ്ങൾ റദ്ദാക്കുന്നത് വരേയും. 2024 ൽ പിന്നെയും നടന്നു കർഷകരുടെ “ഡൽഹി ചലോ” പ്രതിഷേധങ്ങൾ. സ്വാമിനാഥൻ കമ്മീഷൻ ഫോർമുല അടിസ്ഥാനമാക്കി എല്ലാ വിളകൾക്കും മിനിമം താങ്ങു വില നിശ്ചയിക്കുക തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങളുന്നയിച്ചായിരുന്നു ആ സമരം.

നരേഗ തൊഴിലാളികളുടെ പ്രതിഷേധങ്ങളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ കർഷകസമരങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള ആലോചനകളിലേക്ക് വഴിമാറിയത് യാദൃശ്ചികമായിട്ടല്ല. ആ സമരങ്ങൾക്ക് പൊതുസമൂഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ അനുഭാവപൂർണമായ സമീപനം മുമ്പ് കാണാത്തതായിരുന്നു. ഭരണകൂടത്തിനും ഭരണീയർക്കും ഒരു പോലെ വിലപിടിച്ച പാഠങ്ങൾ നൽകി കർഷക സമരങ്ങൾ: നേരത്തെ സൂചിപ്പിച്ചതുപോലെ നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിനകത്ത് സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ താൽപര്യങ്ങളെ പൂർണമായി അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു പോകുക അസാധ്യമാണ് എന്ന് ഭരണകർത്താക്കളെ; പ്രതിഷേധങ്ങളും പ്രക്ഷോഭങ്ങളും തീർത്തും വിലയില്ലാ ചരക്കുകളായി മാറികഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് ജനങ്ങളേയും.

വർഗബോധമുള്ള കർഷകരുടെ പോലെ പ്രഹരശേഷി കൈവരിക്കാൻ അസംഘടിതരായ തൊഴിലുറപ്പ് തൊഴിലാളികളുടെ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്കാകില്ല എന്ന് സർക്കാരിന് നന്നായറിയാം. അതേസമയം ഇങ്ങനെയുള്ള പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ സഞ്ചിതാനുഭവം മാറ്റത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു ഉത്പ്രേരകമായി തീരാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവും അതിനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നുമുണ്ട്. ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കുകയല്ല, മാറിയ കാലത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പുതുക്കുകയാണെന്ന സർക്കാർ ഭാഷ്യം ഉണ്ടാകുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. പക്ഷേ, ആ വാദത്തെ മുഖവിലയ്‌ക്കെടുക്കാൻ തൊഴിലാളികൾ തയ്യാറാകുന്നില്ല.

അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ആശ്രയമായ ഒരു പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കി ജനരോഷം ക്ഷണിച്ചു വരുത്താൻ സർക്കാർ തുനിയുന്നത് എന്തിനെന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്. സർക്കാരിനെ നയിക്കുന്ന സാമ്പത്തിക, വികസന യുക്തികളുടെ വലിയ ചിത്രത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇതിനെ കണ്ടാൽ ഉത്തരം വ്യക്തമാകും.

മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ട നിയോലിബറൽ സാമ്പത്തിക പരിഷ്‌കാരങ്ങൾ രാജ്യത്തെ ഒരു വലിയ സാമ്പത്തിക ശക്തിയാക്കി മാറ്റിയിട്ടുണ്ട് എന്ന കാര്യം നിസ്തർക്കമാണ്. അതേസമയം സമ്പത്തിന്റെ താഴെത്തട്ടിലേക്കുള്ള കിനിഞ്ഞിറങ്ങൽ (trickle-down effect) കാരണം എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും കാലക്രമേണ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ ഗുണഫലങ്ങൾ ലഭ്യമായി തീരും എന്ന ഉദാരവൽക്കരണത്തിന്റെ സൈദ്ധാന്തികരുടെ വാദം തെറ്റായിരുന്നു എന്നതിന് പ്രത്യക്ഷ ഉദാഹരണങ്ങൾ തന്നെ ഏറെയുണ്ട്: പ്രതിശീർഷ വരുമാനത്തിന്റെയും മറ്റു മാനവ വികസന സൂചികകളുടെയുമൊക്കെ കാര്യത്തിൽ ബഹുദൂരം പിന്നിലാണ് ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യ. അസംഘടിത മേഖലയിൽ തൊഴിൽ നിയമങ്ങളുടെ പരിരക്ഷണയില്ലാതെ അനൗപചാരികവും അസ്ഥിരവും ആയ ജോലികളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരാണ് തൊഴിലെടുക്കുന്നവരിൽ തൊണ്ണൂറ് ശതമാനം പേരും. ദേശീയ ഗ്രാമീണ തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതി പോലുള്ള നിയമപരമായ ശാക്തീകരണത്തിൽ ഊന്നുന്ന, അവകാശങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ (rights based) ക്ഷേമ പദ്ധതികളുണ്ടാകുന്നത് ഈ പ്രതിസന്ധിയെ ഒരു പരിധി വരെയെങ്കിലും മറികടക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളുടെ ഭാഗമായിട്ടായിരുന്നു .

ഈ സമീപനം മാറുന്നതാണ് ബിജെപി ഭരണത്തിൽ നമ്മൾ കാണുന്നത്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ വികസന പരിപ്രേക്ഷ്യത്തിലുണ്ടായ സൂക്ഷ്മമായ ചില മാറ്റങ്ങളുടെ പരിണിതഫലമായിരുന്നു അത്. വിപണിയിലും ബിസിനസിലും ഏറ്റവും കുറച്ചു മാത്രം ഇടപെടുന്ന സർക്കാരാണ് അഭിലഷണീയമെന്ന് കരുതുന്ന സാമ്പ്രദായിക നവലിബറൽ കാഴ്‌ചപ്പാടിന് മാറ്റം വന്നു. അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് അവയുടെ ദിശ നിർണയിക്കുവാനും നിയന്ത്രിക്കുവാനും കഴിവും ഇച്ഛാശക്തിയുമുള്ള ശക്തമായ ഭരണകൂടമെന്ന സങ്കൽപം നിലവിൽ വന്നു. ഇന്ത്യയെ ഒരു വലിയ സാമ്പത്തിക ശക്തിയായി പരിവർത്തിക്കാൻ ഭൗതികവും ഡിജിറ്റലുമായ തന്ത്രപരമായ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ വികസനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുന്ന സുപ്രധാന ഏജൻസിയായി ഭരണകൂടം മാറി. ‘മേക്ക് ഇൻ ഇന്ത്യ’, പ്രൊഡക്ഷൻ-ലിങ്ക്ഡ് ഇൻസെന്റീവ് (PLI), പി.എം. ഗതി ശക്തി, ഡിജിറ്റൽ ഇന്ത്യ സ്റ്റാക്ക് തുടങ്ങിയ നയസമീപനങ്ങളിലും വികസനത്തെ ദേശീയ സ്വത്വവുമായി കൂട്ടിയിണക്കുന്ന വികസിത് ഭാരതെന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്ര സമീപനത്തിലുമൊക്കെ ശക്തമായ ഭരണകൂടമെന്ന ആശയത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം തെളിഞ്ഞു കാണാം.

അതേസമയം സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരം ഉപാധികളില്ലാത്ത സാമ്പത്തിക വളർച്ചയും സ്വകാര്യ മൂലധന താൽപര്യങ്ങളുമാണെന്ന നവലിബറലിസത്തിന്റെ പ്രാഥമിക തത്വത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഈ ഭരണകൂടം ഉറപ്പു വരുത്തുന്നുണ്ട്. ഇത് ഈ സർക്കാരിനെ ഇന്ത്യൻ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട സഖ്യകക്ഷിയാക്കുന്നു. മാത്രമല്ല ആഗോളവൽക്കരണം പിന്തിരിയുന്ന പുതിയ ലോകക്രമത്തിൽ തങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക അധീശത്വം നിലനിർത്താൻ ശക്തമായ ഒരു ദേശീയ ഭരണകൂടത്തിന്റെ തണൽ ആവശ്യമാണെന്നും അവർ കരുതുന്നുണ്ടാകണം.

ഈ മാറ്റങ്ങളുടെ സ്വാഭാവികമായ തുടർച്ചയാണ് അവകാശങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായ (rights based) ക്ഷേമ പദ്ധതികളിൽ നിന്നുള്ള പിന്മാറ്റം. സമൂഹത്തിന്റെ പൊതു നന്മയിലുള്ള ഊന്നലാണ് (public goods) ഇത്തരം പദ്ധതികളുടെ സവിശേഷത. മിക്കപ്പോഴും കൃത്യമായി അളന്നുതിട്ടപ്പെടുത്താൻ പറ്റുന്നതായിരിക്കില്ല ഇത്തരം പദ്ധതികളിലൂടെയുള്ള ദീർഘകാല നിക്ഷേപങ്ങളുടെ ഗുണഫലങ്ങൾ. അതുകൊണ്ട് ഈ നിക്ഷേപങ്ങളെ പാഴായി അവതരിപ്പിക്കുക എളുപ്പമാണ്. അവയ്ക്കു പകരം സ്വകാര്യ വ്യക്തികൾക്ക് നേരിട്ട് ലഭ്യമാക്കുന്ന ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടും ഗ്യാസ് കണക്ഷനും പോലുള്ള കാര്യങ്ങളുടെ (private goods) കാര്യക്ഷമമായ വിതരണം ലക്ഷ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു നവ ക്ഷേമവാദം നിലവിൽ വന്നു. അവകാശങ്ങൾക്ക് പകരം ശക്തമായ ഭരണകൂടത്തിന്റെ അല്ലെങ്കിൽ ഭരണാധികാരിയുടെ പരിപാലനം എന്ന പ്രതീതിയായി ലക്ഷ്യം.

അവകാശാധിഷ്ഠിത ക്ഷേമ പദ്ധതികളിൽ നിന്നുള്ള ചുവടുമാറ്റത്തിന്റെ ഇരയാണ് നരേഗ. അതോടൊപ്പം സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ വേഗം കൂട്ടാനുള്ള പ്രായോഗിക പരിഗണനകളും തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതിയെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിനുള്ള കാരണമായിട്ടുണ്ടാകണം.

ത്വരിതഗതിയിലുള്ള വളർച്ചയുടെ കാലത്ത് തൊഴിലെടുക്കാൻ സന്നദ്ധരായവരുടെ ഒരു കരുതൽ സേന (reserve army of labour) മുതലാളിത്തത്തിന്‍റെ സുഗമമായ മുന്നോട്ട് പോക്കിന് ആവശ്യമാണെന്ന് മൂലധനത്തിൽ മാർക്സ് ചൂണ്ടികാട്ടുന്നുണ്ട്. “The main purpose of the bourgeois in relation to the worker is, of course, to have the commodity labour as cheaply as possible, which is only possible when the supply of this commodity is as large as possible in relation to the demand for it, i.e., when the overpopulation is the greatest.” (Capital Vol 1).

സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ ഈ സവിശേഷ ഘട്ടത്തിൽ നമ്മുടെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയ്ക്കും അസംഘടിത തൊഴിലാളികളുടേതായ ഒരു വലിയ കരുതൽ സേന ആവശ്യമാണ്. ജോലി കിട്ടാനിടയുള്ള ഏതിടങ്ങളിലേക്കും പലായന സന്നദ്ധരായി നിൽക്കുന്ന, വിലപേശൽ ശേഷിയില്ലാത്ത അസംഘടിത തൊഴിലാളികളുടെ ഒരു സേന. ഇങ്ങനെയൊരു കരുതൽ തൊഴിൽസേനയുടെ കാര്യക്ഷമമായ രൂപീകരണത്തിന് നരേഗ പോലുള്ള തൊഴിലുറപ്പ് പദ്ധതികൾ തടസ്സമാകുന്നുണ്ട് എന്ന് സർക്കാർ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ അത്ഭുതത്തിനാവകാശമില്ല.

ചാമരാജനഗറിൽ നിന്നെത്തിയ രേണുക എന്ന ദളിത് സ്ത്രീ തൊഴിലുറപ്പ് തൊഴിലാളികളുടെ മഹാപഞ്ചായത്തിൽ സംസാരിച്ചത് വേറെ എവിടേക്കെങ്കിലും പലായനം ചെയ്യാതെ സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കാൻ നരേഗ എങ്ങനെ ഉപയോഗപ്പെട്ടു എന്നായിരുന്നു. അനേകർക്ക് ആ അവസരം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു തൊഴിലുറപ്പില്ലാതാകുന്ന പുതിയ കാലം.

_{കവർ: ജ്യോതിസ് പരവൂർ}