കവിത

അന്ന്..ഓല മേഞ്ഞ വീട്..ഓലമെടഞ്ഞ ചെറ്റഭിത്തി..ഓടിട്ടതാണേൽഒരു വീടിനൊരു മുറി,അല്ലേൽ രണ്ട്..രണ്ടിനും നടുക്കൊരുഇടനാഴി. ഓലച്ചെറ്റയിൽ കൊരുത്തിട്ട,അല്ലേൽഇടനാഴിഭിത്തിയുടെതേക്കാത്ത കട്ടയിടുക്കിൽആണിമേൽ തൂങ്ങിയാടുന്നകണ്ണാടി.മുഖം നോക്കുന്ന കണ്ണാടി. മുൻവാതിൽ കടന്നുവരുന്ന എല്ലാർക്കുംകണ്ണാടി കാണാം,മുഖം നോക്കാം,വന്നവരാരെന്ന്കണ്ണാടിക്കും കാണാം. ഗൗളിക്കും അരണക്കുംചിലന്തിക്കും തേളിനുംവേട്ടാവളിയനുംവരെമുഖം നോക്കാനൊരേയൊരുകണ്ണാടി. വന്നോരും പോന്നോരുംനിന്നോരുംകണ്ണാടിയെ നോക്കിചിരിക്കും,മുഖം മിനുക്കും,ചിലപ്പോകണ്ണ് നിറഞ്ഞു നില്കും,കുസൃതി നിറഞ്ഞസ്വകാര്യം പറയും,ആരോടോ ഉള്ളപരിഭവം പറയും,പരാതി പറയും,സങ്കടോം പറയും,അഭിനയിച്ചും കാണിക്കും. കണ്ണാടി എല്ലാം കാണും,കേൾക്കും,ചിരിച്ചോരോട്ചിരിച്ചു കാണിക്കും,സ്വകാര്യം പറഞ്ഞോരോട്തിരിച്ചും പറയും,പരാതി പറയും,പരിഭവം പറയുംസങ്കടോം പറയും,അഭിനയിച്ചും കാണിക്കും. മുന്നിലുള്ളോരുടെമുഖത്തുള്ളതുംഅകത്തുള്ളതുംകണ്ണാടിക്ക് സ്വന്തം,എല്ലാമറിയുന്നകണ്ണാടി വീടിന്റെമനക്കണ്ണാടിയാകും.Continue Reading

സരയുവിലേക്കൊരാൾതൊഴുതു മറയുന്നു.നടന്ന വഴിയാകെപുവുകൾ വിരിയുന്നു. കവിക്കുംകാലത്തിനുമിപ്പുറം സരയുവിൽ നിന്നൊരാൾകുളിച്ചു കയറുന്നു.നടന്ന വഴിയോളംചുവന്നു ചോരയ്ക്കുന്നു അനന്തരം സരയുവിനുള്ളംകലങ്ങിയൊഴുകുന്നുആഴങ്ങളിൽ മൗനവിലാപമുണരുന്നു ഇന്നും സരയു ചോദിക്കുന്നു“നാഥനെ കണ്ടുവോപൊയ്പ്പോയമര്യാദരാജനെകണ്ടുവോ?സരയു പൊട്ടിത്തെറിച്ചുകൊണ്ടൊഴുകുന്നു,“അയോദ്ധ്യയെന്നുംഅനാഥയായ്കേഴണോ?” കവർ : സുധീർ MaContinue Reading

വിനോദ് വിയാറിന്റെ ‘ഭൂമിയായെങ്കിൽ’ എന്ന കവിത മനുഷ്യനും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യബന്ധത്തെയും സകല ജീവജാലങ്ങളോടുമുള്ള കരുണയെയും പ്രകൃതിയുമായി ഒന്നാകുന്ന ആത്മബോധത്തെയും ആവിഷ്കരിക്കുന്നു.Continue Reading

പഴയ ക്ലോക്ക് എന്ന ഈ കവിത, നിശ്ചലമായ ഒരു ക്ലോക്കിലൂടെ യുദ്ധസ്മരണകളും തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറപ്പെടുന്ന അക്രമത്തിൻ്റെ മുറിവുകളും ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.Continue Reading

ഈ കവിതയിൽ വീട് ഒരു സ്ഥിരതയല്ല, യാത്രയ്ക്കിടയിലെ താൽക്കാലിക ഇടമായാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. വിട്ടുപോകുമ്പോഴും ഒപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്ന ഓർമ്മകളുടെയും പുതിയ തുടക്കങ്ങളുടെയും ഇടമാണ് ഒടുവിൽ വീട്.Continue Reading