കവിത

നോവിന്റെ ചുരം കയറുന്ന വണ്ടിയിൽ കവിതയെഴുതുന്നൊരാൾ



  ണ്ടി നോവിന്റെ ചുരം കയറുകയും ഞാനൊരു കവിതയെഴുതുകയുമായിരുന്നു. സങ്കടത്തിന്റെ മരം സങ്കടത്തിന്റെ പൂക്കൾ സങ്കടത്തിന്റെ വളവുകൾ സങ്കടത്തിന്റെ ചീവിടൊച്ചകൾ സങ്കടത്തിന്റെ ആകാശം സങ്കടത്തിന്റെ തണുപ്പ് വേദനിക്കല്ലേ വേദനിക്കല്ലേ പുറത്തൊരു തിത്തിത്താം പുള്ളു തത്തുന്നു . വണ്ടി കിതച്ചു കിതച്ചു ചുരം കയറുകയും ഒരു ചാറ്റൽ മഴ ശബ്ദമില്ലാതെ തേങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടിപ്പോൾ . വളവിലെ ഒരു കട നിശബ്ദമായി വണ്ടിയോടു കൈ വീശുന്നുണ്ട് . ഓർക്കല്ലേ ഓർക്കല്ലേ ഒന്നും ഓർക്കല്ലേ ഒന്നുമില്ല വാവാക്കൊന്നുമില്ല ഭൂതകാലത്തിലെ അമ്മ കൈ നെറ്റിയിൽ . അപ്പോൾ വേദന തിന്നു തിന്ന് എന്റെ കരളു കല്ലായെടാ എന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ച ഒരമ്മയെ ഓർമ്മ വരുന്നു . എത്ര മഴപെയ്താലാണൊന്നു മരം പെയ്യുക . ആകാശം കാണാത്ത അഴിക്കുള്ളിലിരുന്നു പുറത്തിറങ്ങിയാൽ മകൾക്കു വാങ്ങുന്ന കുപ്പായത്തെ സ്വപനം കാണുന്ന ഒരച്ഛനെ ഓർമ്മ വരുന്നു . അയാൾ ഓർത്തെടുക്കാറുള്ള 'അവളുടെ ചിരി' ക്കു ശേഷം അയാളുടെ നെടുവീർപ്പോർമ്മവരുന്നു. മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് , "കാണാമെടാ" എന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പ്രണയത്തിലൂടെ പാളത്തിൽ അവസാനിച്ച കൂട്ടുകാരനെ ഓർമ്മവരുന്നു . നോവിന്റെ ചുരം കയറുന്ന വണ്ടിയിൽ കവിതയെഴുതുന്നൊരാൾക്കു സൗകര്യപൂർവം ഓർക്കാൻ കഴിയുന്ന ഓർമ്മകൾ ഓരോന്നോരോന്നായി വരുന്നു . ഓർക്കല്ലേ ഓർക്കല്ലേ എന്നെ പറ്റി ഓർക്കല്ലേ എന്റെ നോവുകളെ പറ്റി ഓർക്കല്ലേ എന്ന് ഞാൻ തന്നെ എനിക്ക് കൂട്ടാവുന്നു.
Print Friendly, PDF & Email

About the author

സതീശൻ . ഒ. പി

2011 മുതൽ ഓൺലൈൻ / മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളിൽ എഴുതുന്നു . രണ്ടു കവിതാ സമാഹാരങ്ങളിൽ കവിതകൾ ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് . പൂമരം എന്ന ബ്ലോഗുമായി 2011 മുതൽ സജീവമാണ് . books 101 കവികൾ 101 കവിതകൾ - H&C മൗന സ്പോടനകൾ - CLS books