കവിത

ഏട്ടൻ തൂങ്ങിയ നെല്ലി



  ൂത്തതറിഞ്ഞില്ല. കായ്ച്ചു തൂങ്ങി- ക്കനത്ത ചില്ലയിലാണ് പണ്ടേട്ടൻ മൂപ്പറിയിച്ചത്! സൂചിയിലത്തലകളേക്കാളുണ്ടി- ക്കൊല്ലത്തെക്കുലകൾ. ഏട്ടനെപ്പോലെത്തന്നിളം കറുപ്പിലേക്കു മൂപ്പെത്തിയത്. അച്ഛന്റെ കാണാപ്പുളിവടിയുണ്ട്. ഒറ്റ പ്പുരികം കൊണ്ടൊരു നോട്ടപ്പുളച്ചിലുണ്ട്. " നെല്ലിമേൽ കണ്ണിടരുത്" കൊല്ലമെത്രയായി പൂത്തു കായ്ച്ചിട്ട്! ഏട്ടൻ പോയകൊല്ലം ഞങ്ങളുപ്പുതേച്ച് പുളിച്ചതാണ്.. --------- ഏട്ടൻ നിലാവ് കെടുത്തുന്നു, നെല്ലിത്തല താഴ്ത്തുന്നു, കറുപ്പേറിയ കുലകൾ...! ഞങ്ങളുപ്പുതേച്ച് പുളിക്കുന്നു.!
Print Friendly, PDF & Email

About the author

മൃദുൽ വി എം

യുവ എഴുത്തുകാരൻ
യൂ പി ജയരാജ് സ്മാരക അവാർഡിന് അര്ഹനായിട്ട്ടണ്ട്
കാസറഗോഡ് ജില്ലയിലെ മീങ്ങോത്ത് സ്വദേശി