കവിത

ഒരു പെണ്ണുങ്ങൾ



  വൾ - ഈ മഞ്ഞക്കിളി ഒല്ലുലുമ്പതൻ കൂട്ടു - പിരിയാൻ തക്കം കിട്ടാ - തെപ്പൊഴും ചിരിക്കുന്നോൾ...
ഇന്നലെത്തൊമ്മങ്കുത്തിൽ ചെന്നപ്പോളവിടേയും അങ്ങനെയിലകളും ചിരിയും കൊണ്ടേ നില്പൂ... എടുത്തുചാടും കുഞ്ഞി - പ്പുഴതൻ കരയിൽ പൂ - വിറുത്തുകൊടുക്കാത്ത പാറതന്നരികത്തു മഴയ്ക്കു മുമ്പേ പെയ്ത മരമായ് ഈറൻ വേരായ് മകൾക്കു കൊത്താങ്കല്ലു പെറുക്കിത്തളരാത്തോൾ... എനിക്കു കുടമാറാൻ കാക്കപ്പൂ കരുതിയോൾ... അനുജാതയാണിവ - ളെന്നു തോന്നുന്നൂ, തോന്നൽ ഹൃദയം സാരസ്വത - മാക്കുവാൻ തുടങ്ങുന്നൂ മഴയുമാകാശവും അകന്ന ചിങ്ങത്തിലും..! ഇവളേ ബാലാമണി - യെന്നാണു പുഴങ്കര - ക്കവിത എഴുതാതെ മൂകമായിരിക്കുന്നു..! ഇവളേ കോയിക്കോടൻ നന്മകൾ വായിക്കുന്നു! തിരുവള്ളൂരിൽ ചെന്നോൾ ഐരാണിപ്പൂവാകുന്നു..!!
Print Friendly, PDF & Email