POLITICS നിരീക്ഷണം ലേഖനം

ഒരു വലിയ കോക്കസ് — താഴെ കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു കോക്കസുകളും



ഗാന്ധി കുടുംബത്തിനോട് ചേർന്ന വലിയ ഒരു കോക്കസും താഴെ വാർഡ് തലം വരെ നീളുന്ന ഇടങ്ങളിൽ, നേതാക്കൾക്ക് ചുറ്റും കൂടിയിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു കുഞ്ഞു കോക്കസുകളും, – അതാണ് കോൺഗ്രസ്.  1885 ൽ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രസ്ഥാനത്തിനായി രൂപം കൊടുത്ത ഇന്ത്യൻനാഷണൽ കോൺഗ്രസ് എന്ന ദേശീയപ്രസ്ഥാനം സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരഭാരതത്തിൽ അധികാരരാഷ്ട്രീയത്തിന് മാത്രം വേണ്ടിയുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയായി പരിണമിക്കുകയായിരുന്നു.

ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്‍റെ 135 വർഷത്തെ ചരിത്രത്തിനിടയിൽ 88 പ്രസിഡൻറുമാരാണ് പാർട്ടിക്കുണ്ടായത്. 1998 ൽ പാർട്ടി പ്രസിഡന്റ് ആയശേഷം 2017 ൽ രാഹുൽ ഗാന്ധിക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് സോണിയാ ഗാന്ധി ആ സ്ഥാനത്തു നിന്നും മാറി നിന്നത് . ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം കോൺഗ്രസ് അധ്യക്ഷ ആയിരുന്നതും സോണിയഗാന്ധി ആണ്. ഇരുപതിലധികം വര്‍ഷം. ഏഴു വര്‍ഷം കോൺഗ്രസ് പ്രസിഡൻറ് ആയിരുന്ന ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി ആണ്, ഇതിനു മുൻപ് ഏറ്റവും അധികകാലം ആ സ്ഥാനത്തിരുന്നിട്ടുള്ളത്. 2019 ലെ ഭീമമായ തോൽവിക്ക് ശേഷം രാഹുൽ സ്ഥാനമൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ താൽക്കാലിക പ്രസിഡന്റ് ആയി വീണ്ടും സോണിയ അധികാരത്തിലേറുകയായിരുന്നു. ഒരു വർഷത്തെ ഇടക്കാല പ്രസിഡന്റ് കാലാവധി കഴിഞ്ഞിട്ടും പുതിയൊരു പ്രസിഡന്റിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയാതെ, ദിശാബോധമില്ലാതെ ഉഴലുകയാണ് കോൺഗ്രസ്. 20 വർഷത്തോളം സോണിയക്ക് പകരം മറ്റൊരു പ്രസിഡന്റിനെ കണ്ടു പിടിക്കുവാൻ സാധിക്കാത്ത സംഘടന – അത് നേതൃത്വത്തിന്റെ പിടിപ്പുകേട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 

ശ്രീ മൻമോഹൻ സിംഗിന്‍റെ നേതൃത്വത്തിൽ രണ്ടാം യു പി എ മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ശ്രീമതി സോണിയ ഗാന്ധി കോൺഗ്രസ് അധ്യക്ഷപദം പുതിയ ഒരാൾക്ക് കൈമാറേണ്ടതായിരുന്നു. അതുണ്ടായില്ല., 2014 ലെ തോൽവിക്ക് ശേഷം എങ്കിലും പാർട്ടിയെ പുതു തലമുറയ്ക്ക് കൈ മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷെ ഒരു ശക്തിയായി പാർട്ടിക്ക് തുടരാൻ- വളരാന്‍- കഴിഞ്ഞേനെ.

ജനങ്ങളുടെ മനസ്സ്‌ വായിക്കാൻ അറിയാത്ത നേതൃത്വമാണ് ഇന്ന് കോൺഗ്രസിനുള്ളത്. 2014 ലെ തോൽവിക്ക് ശേഷം പാർലിമെന്ററി നേതാവായി മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെയെ തെരഞ്ഞെടുത്തതും 2019 ലെ പരാജയത്തിന് ശേഷം ലോകസഭാ കക്ഷി നേതാവായി അധീർ രഞ്ജൻ ചൗധരിയെ തെരഞ്ഞെടുത്തതും കോൺഗ്രസിന്‍റെ മണ്ടത്തരങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണങ്ങൾ ആണ്.

കോൺഗ്രസിനെ ഒരു കുടുംബത്തിന് ചുറ്റും കവാത്ത് നടത്തുന്ന ഒരു സംഘടന ആക്കി മാറ്റിയതിൽ പ്രധാന പങ്ക് കോൺഗ്രസ് വർക്കിംഗ് കമ്മിറ്റി അംഗംങ്ങൾക്കാണ്. പ്രസിഡന്റ് ഉൾപ്പടെ 22 സ്ഥിര അംഗങ്ങൾ ഉള്ള വർക്കിംഗ് കമ്മിറ്റിയിൽ പലരും ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ കാലം മുതലുള്ളവരാണ് . ഇവരിൽ പലരും സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ എങ്കിലും ജനപിന്തുണയുമുള്ളവരോ, മത്സരിച്ചു ജയിക്കാൻ ത്രാണിയുള്ളവരോ അല്ല. 92 വയസ്സായ മദ്ധ്യപ്രദേശിൽ നിന്നുള്ള മോത്തിലാൽ വോറ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ ചുമതലയുള്ള ജനറൽ സെക്രട്ടറിയും കോൺഗ്രസ് വർക്കിംഗ് കമ്മിറ്റി അംഗവുമാണ്. 87 കാരനായ മൻമോഹൻസിംഗ് , 85 കാരനായ തരുൺ ഗോഗോയ്, 80 കാരനായ എ കെ ആന്റണി, 78 കാരനായ മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെ ,77 കാരിയായ അംബികാ സോണി, 76 കാരനായ ഉമ്മൻചാണ്ടി, 72 കാരനായ ഹരീഷ് റാവത്ത്, 71 കാരായ ഗുലാം നബി ആസാദും അഹമ്മദ് പട്ടേലും താമ്രാജ്വഡ് സാഹുവും എന്നിവരോടൊപ്പം പഴയമുഖങ്ങൾ ആയ ആനന്ദ്ശർമയും അധീർരഞ്ജൻ ചൗധരിയും മുകുൾ വാസ്നികും ലൂയിസിൻഹൊ ഫലേറിയോയും. അജയ്മാക്കൻ, കെ സിവേണുഗോപാൽ, രഘുവീർ മീണ, ഗൈഖങ്ങാം ഗാങ്‌മേയ് , പ്രിയങ്കാ ഗാന്ധി എന്നിവരാണ് താരതമ്യേന പുതുമുഖങ്ങൾ. 22 അംഗ കിച്ചൻ ക്യാബിനറ്റിൽ സോണിയയും രാഹുലും പ്രിയങ്കയും അടങ്ങുന്ന ഗാന്ധി കുടുംബം ഒന്നടങ്കം വർക്കിങ് കമ്മിറ്റിയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇവരേക്കാൾ എത്രയോ മികച്ചവർ പ്രവർത്തക സമിതിക്കു പുറത്തുണ്ട്. … ശശി തരൂർ, ജയ്‌റാം രമേശ്, കപിൽ സിബൽ, സച്ചിൻ പൈലറ്റ് …എന്ന്‍ ആ നിര നീളുന്നു. സ്ഥിരം ക്ഷണിതാക്കളിൽ പുതുതലമുറയിൽപ്പെട്ടവരെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്– അവരവരുടെ സംസ്ഥാനത്തു പോലും അറിയപെടുന്നവർ അല്ല അവരാരും.. 22 പേരുടെ പ്രവർത്തക സമിതിയിലെ കെട്ടുറപ്പിനെ തകർക്കാൻ നോമിനേറ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട, കുറെ ശിങ്കിടികൾ  ആണ് സ്ഥിരം ക്ഷണിതാക്കൾ എന്ന പേരിൽ എത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു എന്നൊരു ആക്ഷേപവും ഉണ്ട്. 

മൻമോഹൻസിംഗ് ഭരണത്തിന്‍റെ, അവസാന ഘട്ടത്തിൽ രാഹുൽഗാന്ധിയെ ഉയർത്തിക്കാട്ടിയാണ് കോൺഗ്രസ്സ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിച്ചത്. 2014 ൽ മോദിയുടെ ബിജെപിയോട് ദയനീയമായി തോറ്റ രാഹുൽ സജീവരാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നും -രാജ്യത്തു നിന്നു പോലും- മാറി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. 2019 ലെ രണ്ടാം പരാജയത്തിനു ശേഷവും പ്രസിഡൻറ് പദവി ഉപേക്ഷിച്ച് മാറിനിൽക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ വിജയവും തോൽവിയും ഉണ്ടാവുക സ്വാഭാവികം. ഒരു തോൽവി പോലും നേരായ വിധത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്യാനോ ഉൾക്കൊള്ളാനോ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് നേതാവെന്ന നിലയിൽ രാഹുലിന്‍റെ വൻപരാജയത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും വലിയ ഒറ്റക്കക്ഷി ആയിരുന്നിട്ടും ഗോവയിലും മണിപ്പൂരിലും സർക്കാർ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയാതെ പോയതും കർണാടകത്തിലും മദ്ധ്യപ്രദേശിലും സർക്കാരിനെ നിലനിർത്താൻ കഴിയാതെ പോയതും പ്രശ്‍നങ്ങൾ കൃത്യമായി മനസിലാക്കി സമയോചിതമായ ഇടപെടലുകൾ നടത്താതിരുന്നത് കൊണ്ടാണ്. പാർട്ടിയിൽ തന്‍റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളും വിശ്വസ്തരും ആയ ജ്യോതിരാദിത്യ സിന്ധ്യയും സച്ചിൻ പൈലറ്റും കലാപക്കൊടി ഉയർത്തിയപ്പോഴും രാഹുൽ മയക്കത്തിലായിരുന്നു എന്ന് വേണം അനുമാനിക്കാൻ. അശോക് ഗെഹ്‌ലോട്ടിന്‍റെ അനുഭവസമ്പത്തും  നയതന്ത്രതയും  ആണ് രാജസ്ഥാനിൽ ഒടുവിൽ പിടിവള്ളി ആയത്. 

രാഹുലും പ്രിയങ്കയും പോലും പറയുന്നു, ഗാന്ധി കുടുംബത്തിൽ നിന്നാകരുത് അടുത്ത കോൺഗ്രസ് പ്രസിഡന്റ് എന്ന്, സോണിയ പ്രസിഡന്റ് പദം ഒഴിയുവാന്‍ തയാറായും നിൽക്കുന്നു. മൂന്നു പേരും യാതൊരു താല്പര്യവുമില്ലാതെ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് കയറി വന്നവരാണ് എന്നത് മറക്കരുത്.

രാഹുലിനെ കുറിച്ച് മറ്റൊരു പരാതി, തന്‍റെ കോക്കസിലുള്ളവർ – രാഹുൽ ബ്രിഗേഡ് – അല്ലാതെ മറ്റാരുമായും സംസാരിക്കുവാൻ തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്നതാണ്. എത്ര വലിയ നേതാവായാലും തനിക്കു താല്പര്യമില്ലാത്ത ആളാണെങ്കിൽ തന്‍റെ സ്റ്റാഫിൽ ഉള്ളവരെയോ കെ സി വേണുഗോപാലിനെയോ കാണാനാണ് രാഹുൽ നിർദ്ദേശിക്കുക. മോഡി സർക്കാരിന് എതിരെ പ്രതിപക്ഷ നിരയിൽ പോരടിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു നേതാവ് രാഹുൽ ആണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കുവാൻ ട്വിറ്റർ ഉപയോഗിക്കുമ്പോഴും, ഇന്ത്യ ചൈന സംഘർഷത്തിൽ മോദിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തി, ചൈനയെ സഹായിക്കുന്ന സമീപനം ആണ് സ്വീകരിച്ചത് എന്ന തോന്നൽ ജനങ്ങള്‍ക്കിടയിൽ ഉണ്ടാക്കി. ഇത് വിമർശനങ്ങൾക്ക് വഴിവെച്ചു. കോവിഡ് നിയന്ത്രണ വിഷയത്തിലും മറ്റും രാഹുൽ മികച്ച പ്രതിപക്ഷമായില്ല  എന്നല്ല, മോദിയെ മികച്ച രീതിയിൽ ആക്രമിക്കുവാൻ അദ്ദേഹത്തിനായി.

2014 ലെ കനത്ത തോൽവിക്ക് ശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ മോഡി അധികാരത്തിലേറിയതിനു ശേഷം വാടിത്തളർന്ന ഒരു താമരത്തണ്ടു പോലെയായി കോൺഗ്രസ് പ്രസ്ഥാനം. ഇന്നും, ഇന്ത്യയിൽ മിക്കവാറും എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും വേരോട്ടം ഉള്ള, ബിജെപിക്കു ബദലായി വളരാൻ കഴിവുള്ള, മറ്റൊരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷി നിലവിലില്ല. കൃത്യമായ, വ്യക്തമായ, നയപരിപാടികളോ ദിശാബോധമോ ഇല്ലാതെ, ഒരു കുടുംബത്തിനു ചുറ്റും കൂട്ടംകൂടി നിൽക്കുന്ന കോക്കസ് ആയി മാറുമ്പോഴും  ബിജെപിയെ എതിർക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷമാളുകൾ ഉറ്റു നോക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോഴും കോൺഗ്രസ് ആണെന്ന സത്യം  കോൺഗ്രസിനെ നയിക്കുന്ന കോക്കസിന് മാത്രം മനസിലാവുന്നില്ല.. കേരളമുൾപ്പെടെ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ കോൺഗ്രസിനെ എതിർക്കുന്ന പാർട്ടികളും കേന്ദ്രത്തിൽ കോൺഗ്രസ് ഭരണം ആണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്..

കോൺഗ്രസ് മാറ്റങ്ങൾക്കു വിധേയമാകണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാണ്, ചുരുക്കം ചിലരൊഴികെ, കോൺഗ്രസ്സിന്‍റെ തലപ്പത്തിരിക്കുന്ന നേതാക്കളില്‍ ഒട്ടേറെ പേര്‍. സോണിയ ഗാന്ധിക്കും കുടുംബത്തിനും എതിരെ ഉരിയാടാൻ എല്ലാവരും മടിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം. അതിന്‍റെ ഒരു അപൂര്‍വ ബഹിര്‍സ്ഫുരണമാണ് ഈ മാസം പ്രവർത്തക സമിതിയിലടക്കമുള്ള നേതാക്കളുടെ കത്തിലൂടെ പുറത്തു വന്നത്. കത്തിൽ ഒപ്പു വയ്ക്കുവാൻ ധൈര്യം ഉണ്ടായത് 23 പേർക്ക് മാത്രമായിരുന്നെങ്കിലും കോൺഗ്രസിൽ പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നവർ എല്ലാവരും ഈ കത്തിനോടാപ്പമായിരുന്നു. തങ്ങൾ പറയുന്നത് ‌കേൾക്കാൻ നേതൃത്വം തയ്യാറാകാതിരുന്നപ്പോൾ ഒരു കത്തിലൂടെ പ്രതികരിക്കുകയായിരുന്നു അവർ. കോൺഗ്രസിനെ ഉർജ്ജസ്വലമാക്കുവാൻ സ്ഥിരമായ ഒരു പ്രസിഡന്റ് എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ പ്രധാന ആവശ്യം, ജനാധിപത്യ പ്രസ്ഥാനമായി അറിയപ്പെടുന്ന പാർട്ടിയിൽ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയിലൂടെ ഒരു പുതിയ പ്രസിഡന്റ്! 

പല കാരണങ്ങളാൽ പാർട്ടി വിട്ടുപോയ നേതാക്കളേയും അണികളേയും തിരികെ കൊണ്ട് വരിക എന്നതായിരുന്നു രണ്ടാമത്തെ ആവശ്യം.. കോൺഗ്രസ് ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ പാർട്ടികളും തങ്ങളിൽ നിന്നും അടർന്നു പോയവരെ തിരികെ കൊണ്ട് വരുവാൻ, ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട് പലപ്പോഴും . ‘പുകഞ്ഞ കൊള്ളി പുറത്ത് ’ എന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് കോൺഗ്രസ്സിന്റേത്.

ജനാധിപത്യ പാർട്ടി എന്നവകാശപ്പെടുന്ന പാർട്ടിയിൽ ഒരു കാലത്തും ജനാധിപത്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. നേതൃത്വത്തിന് താല്പര്യമില്ലാത്ത വിഷയങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുകയില്ല, വിമർശനങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നവരെ പുകച്ചു പുറത്തു ചാടിക്കും. കാമരാജിന്റെയും, നിജലിംഗപ്പയുടെയും കാലത്ത് പാർട്ടി പിളർന്നതും, പലപ്പോഴായി ശരത് പവാർ, താരിഖ് അൻവർ, മുകുൾ സാംഗ്മ, മമത ബാനർജി, ജഗൻ തുടങ്ങിയവർ പാർട്ടി വിട്ടുപോയതും അങ്ങനെയാണ് . കോൺഗ്രസിന് പുതിയ പ്രസിഡന്റ് വേണമെന്ന് കത്തെഴുതിയ നേതാക്കളെയും പുറത്താക്കുവാൻ ചില നീക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നു, ശശി തരൂരിനെയും, ജിതേന്ദ്ര പ്രസാദിനെയും ഗുലാം നബി ആസാദിനെയും കപിൽ  സിബലിനെയുമൊക്കെ ഒറ്റ തിരിഞ്ഞു ആക്രമിക്കുകയാണ് വിധേയരായ നേതാക്കൾ. 

രാഹുൽ ആവട്ടെ, എപ്പോഴും പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നും ഓടി ഒളിക്കുകയാണ്. രാഹുലും പ്രിയങ്കയും പോലും പറയുന്നു, ഗാന്ധി കുടുംബത്തിൽ നിന്നാകരുത് അടുത്ത കോൺഗ്രസ് പ്രസിഡന്റ് എന്ന്, സോണിയ പ്രസിഡന്റ് പദം ഒഴിയുവാന്‍ തയാറായും നിൽക്കുന്നു. മൂന്നു പേരും യാതൊരു താല്പര്യവുമില്ലാതെ രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്ക് കയറി വന്നവരാണ് എന്നത് മറക്കരുത്. എ കെ ആന്റണി അടക്കം ഗാന്ധികുടുംബത്തിന്‍റെ വിശ്വസ്തരെന്ന് സ്വയം കരുതുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടെ ഉപജാപങ്ങളാണ് ഇന്ന് കോൺഗ്രസിലെ സകല പ്രശ്‍നങ്ങൾക്കും കാരണം എന്ന് കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഏറ്റവും വിശ്വസ്തർ എന്ന് കരുതിയിരുന്ന ഗുലാം നബി ആസാദും, ആനന്ദ് ശർമയും മുകുൾ വാസ്‌നിക്കും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രവർത്തക സമിതി അംഗംങ്ങൾക്കൊപ്പം മുൻ മുഖ്യമന്ത്രിമാർ, മുൻ മന്ത്രിമാർ, എം പി മാർ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖർ ആണ് കത്ത് നൽകിയവർ എന്നത് ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കരുത് . പ്രവർത്തക സമിതിയിൽ ഈ വിഷയം ചർച്ച ചെയ്യുകയും ഉചിതമായ തീരുമാനം സമയബന്ധിതമായി എടുക്കുകയുമാണ് വേണ്ടിയിരുന്നത്. എന്നാൽ എ കെ ആന്റണിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ, കത്ത് സോണിയയെ മുറിവേല്‍പ്പിച്ചു എന്ന മട്ടില്‍ വിമർശനം ഉയരുകയാണുണ്ടായത്. കത്തെഴുതിയവരെ ശത്രുക്കളെ പോലെ കാണുകയാണ് പ്രവർത്തക സമിതി ചെയ്തത്. രാഹുലിന്‍റെ പ്രസംഗവും കത്തെഴുതിയ നേതാക്കളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു.

ജനങ്ങളുടെ മനസ്സ്‌ വായിക്കാൻ അറിയാത്ത നേതൃത്വമാണ് ഇന്ന് കോൺഗ്രസിനുള്ളത്. 2014 ലെ തോൽവിക്ക് ശേഷം പാർലിമെന്ററി നേതാവായി മല്ലികാർജുൻ ഖാർഗെയെ തെരഞ്ഞെടുത്തതും 2019 ലെ പരാജയത്തിന് ശേഷം ലോകസഭാ കക്ഷി നേതാവായി അധീർ രഞ്ജൻ ചൗധരിയെ തെരഞ്ഞെടുത്തതും കോൺഗ്രസിന്‍റെ മണ്ടത്തരങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണങ്ങൾ ആണ്. രണ്ടു പേരും അവരവരുടെ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് പുറത്തു യാതൊരു സ്വാധീനവും ഇല്ലാത്തവരും ഇംഗ്ലീഷിലും ഹിന്ദിയിലും വാഗ്മിത്വം ഇല്ലാത്തവരുമാണ്. ഗാന്ധി കുടുംബത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള കോക്കസുകൾ മികച്ച പ്രതിച്ഛായ ഉള്ളവരെയും വാഗ്മികളെയും ഒഴിവാക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

കോൺഗ്രസിന് ബി ജെ പിയില്‍ നിന്നും നരേന്ദ്രമോദിയിൽ നിന്നും അനവധി കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാനുണ്ട്. തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന വേഗതയാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം. തെറ്റായാലും ശരിയായാലും വേഗത്തിൽ തീരുമാനമെടുക്കുക എന്നതാണ് ‘ഇന്നി’ന്‍റെ ആവശ്യം. ഫയലുകളുടെ, പരാതികളുടെ മുകളിൽ വര്‍ഷങ്ങളോളം അടയിരിക്കുന്ന സമീപനം ആണ് കോൺഗ്രസ് ആദ്യം മാറ്റേണ്ടത്. ഏതെങ്കിലും കാരണവശാൽ തീരുമാനം തെറ്റിയാൽ, അത് തിരുത്താനും, ഭേദഗതികൾ വരുത്താനും മുന്നോട്ടുള്ള തയ്യാറാവുക. കൃത്യമായ തീരുമാനങ്ങൾ കൃത്യമായ സമയങ്ങളിൽ എടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ളതിന്‍റെ ഇരട്ടി സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ കോൺഗ്രസ്  ഇന്ന് ഭരണം നടത്തിയേനെ, പാർലമെന്റിൽ കൂടുതൽ അംഗങ്ങളെ എത്തിക്കുവാനും കക്ഷിക്ക് സാധിച്ചേനെ.

ജനങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് തിരികെ വരണമെങ്കിൽ അവരെ അടുത്തറിയുന്ന, ചുവരെഴുത്തുകൾ വായിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു നേതൃത്വത്തെ ജനായത്ത രീതിയിൽ കോണ്‍ഗ്രസ് തെരഞ്ഞെടുക്കണം. താഴെത്തട്ടിൽ വാർഡ് തലത്തിൽ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തി മൂന്നു മാസത്തിനകം പുതിയ ഒരു പ്രസിഡന്റിനെ കണ്ടെത്തണം. തിരികെ വരാനുള്ള ഒരു വിളിക്കായി കാത്തു നിൽക്കുന്ന നേതാക്കളെ പാർട്ടിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരണം. സമയം പാഴാക്കാതെ ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങൾ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കുവാൻ ഉള്ള ഔൽസുക്യം കാണിക്കണം. ജനങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഒരു ട്വീറ്റിനപ്പുറം, ഗൗരവത്തോടെ, ഏറ്റെടുത്ത് അവരുടെ വിശ്വാസം നേടിയെടുക്കണം. ജനങ്ങളുമായി ബന്ധമില്ലാത്ത നേതാക്കളെയും നവ ഇന്ത്യയുടെ സ്പന്ദനങ്ങൾ അറിയാത്തവരെയും ഔദ്യോഗീക സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കണം. വാർഡ് തലത്തിൽ പോലും ഗാന്ധിയൻ മൂല്യങ്ങളിലും ജനാധിപത്യത്തിലും കോൺഗ്രസ്സിന്‍റെ അടിസ്ഥാന നയങ്ങളിലും പരിശീലനം നൽകണം. മുഴുവൻ സമയ പാർട്ടി പ്രവർത്തകർക്ക് അടിസ്ഥാന ശമ്പളം നൽകിയാൽ നേതാക്കളെ അഴിമതിയിൽ നിന്ന് ഒരു പരിധി വരെ മാറ്റി നിർത്തുവാൻ സാധിക്കും. മറ്റുള്ളവർക്ക്, ഓൾ ഇന്ത്യ പ്രൊഫഷണൽ കോൺഗ്രസിന്‍റെ രീതിയിലുള്ള ജോലിയും രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനവും ഒന്നിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്ന സംവിധാനം ഒരുക്കണം.

ജരാനര ബാധിച്ച, പ്രവർത്തക ഇപ്പോഴത്തെ സമിതി അംഗങ്ങളെ മാറ്റി, പാര്‍ട്ടിയുടെ നേതൃത്വം ഊർജ്വസ്വലതയുള്ള പുതിയൊരു പ്രവർത്തക സമിതിയെ ഏൽപ്പിക്കുക. കുടുംബത്തിനും നേതാക്കൾക്കും ചുറ്റും മാത്രം ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്ന ചെറുതും വലുതുമായ കോക്കസുകളെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുക, ദുഷ്ക്കരമായിരിക്കാമെങ്കിലും വേറെ പോംവഴികളില്ല . ഇന്നത്തെ നില തുടര്‍ന്നാല്‍ കോൺഗ്രസ് എന്നെങ്കിലും ഒരു തിരിച്ചു വരവ് നടത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. എഴുപതു വയസ്സു കഴിഞ്ഞവരെ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിന്നും വിരമിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുക. ഒരാൾക്കും പാർലിമെന്ററി ജനാധിപത്യക്രമത്തിൽ മൂന്നോ നാലോ ടേമിൽ കൂടുതൽ അവസരം നൽകാതിരിക്കുക. പാർട്ടിയുടെ ഭാരവാഹിത്വത്തിലും ഇതുപോലൊരു നടപടി ക്രമം പാലിക്കുന്നത് പുതിയവർക്ക് അവസരം ലഭ്യമാക്കും. സമഗ്രമായ ഒരു സംഘടനാ സംവിധാനവും നയങ്ങളും ദിശാബോധവും വളർത്തിയെടുക്കാനായില്ലെങ്കിൽ കോൺഗ്രസ് വളരെ വേഗം തന്നെ ചരിത്രത്തിന്‍റെ ഭാഗമായേക്കും.

Print Friendly, PDF & Email